ნოდარ დუმბაძე - თამარის ციხე

nodar dumbadze tamaris cixe dumbadze nodar sabavshvo leqsi leqsebi bavshvebistvis leqsebi patarebistvis
ჩემ სოფლად ერთი დიდი მთა არის,
ცა ღრუბლის კალთას ამ მთაზე იხევს,
მზე აქ ამოდის, როგორც თამარი,
და აგვირგვინებს თამარის ციხეს.

წამოდი, ვნახოთ თამარის მთაზე
ციხე ზვიადი, შუბლშეჭმუხვნილი,
ამ ხევს მთისაკენ ბილიკი ასდევს,
ძნელი, გურული კრიმანჭულივით.
ციხე ჩანს, როგორც მთების ნაწილი,
მიდუღებული ცის სიშორესთან,
და ქონგურებზე მსხდარი არწივნი
ჰგვანან ნაბდიან მეციხოვნეთა.356 357
მათი ყვირილი შორიდან ისმის,
თითქოს უხმობენ თოროსან მოყმეს,
ო, როგორ ჰგვანან კედლები ციხის
ქართველი დედის დახოკილ ლოყებს.
რადგან შენ სოფლად,
რადგან ჩემ სოფლად,
რადგანაც ყველგან, სადაც მთა არის,
დგას დიდი ციხე:
დავითის ციხე,
ბაგრატის ციხე,
ციხე თამარის.
რადგან სიცოცხლის დიდი სახელი
არ გავუხადეთ სიკვდილს ზიარი,
ამიტომ ქართველს ჰქვია ქართველი,
ხოლო თბილისი თბილისი არი.