იოსებ დავითაშვილი - ენა

მისთვის მომცა ღმერთმა ენა,
უნდა ყველგან დავიყვირო:
მუდამ ვძებნო სამართალი,
თუნდა ქვითაც დავიკირო.
ბევრჯერ ვნახო დღენი ტკბილი
და ბევრჯერაც გავიწბილო;
მცირეს ვსჯერდე ოფლით ნაშოვნს,
მრავლისათვის არ ვიტირო.
მოძმის ვიყვე შემწე ჭირში,
ვიხარო და გავახარო!
რაც კი ვნახო მასში ცუდი,
გამოვსთქვა და არ დავფარაო.
9დეე, მტანჯონ მართლისათვის,
მე იგი არ გავიკვირვო;
მხოლოდ მინდა, რომ რითიმე
«ბოროტება დავიჭირო:
ვინც რომ მშრომელს და ტვირთ-მძიმეს
ხელსაწყოდ და ნივთად სთვლიან,
იმათ ნაშრომს, ოფლით ნაშოვნს,
გასთვლიან და გამოსთვლიან.

1880 წ.