ერთი ადამიანიც რომ გძულდეს, სასუფევლიდან შორს ხარ, გიყვარდეს ყველა და ეცადე იპოვო სასუფეველი
მამა გაბრიელი
ასე იქნებიან უკანასკნელნი – პირველნი, და პირველნი – უკანასკნელნი, ვინაიდან მრავალნი არიან ხმობილნი და მცირედნი – რჩეულნი
სახარება მათესი
თანაგრძნობა აუცილებელი პირობაა ცხონებისა. თუ არა და, უფალი გვეტყვის:წარვედით, წყეულნო, ცეცხლსა მას საუკუნესა". იმ ადამიანებს - თიკნებს, არ ჰქონდათ თანაგრძნობა სხვისი ტკივილების მიმართ
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე
თუ ძმა მოყვასს შენს წინაშე განიკითხავს, დაუფიქრდი და ნუ გააღიზიანებ მას უფრო მეტად და ნუ ეტყვი დიახ, ეს ასეა; არამედ ან გაჩუმდი , ან უთხარი მას: მე თვითონაც ცოდვილი ვარ და სხვისი განკითხვა არ შემიძლია. – ამით საკუთარ თავსაც იხსნი და მასაც
სულიერი მარგალიტი
კეთილი ადამიანი ყველას კეთილად ხედავს, ბოროტი და მზაკვარი კი – მხოლოდ ირიბად, იგი სწორადმავლებზეც ეჭვობს, აყვედრის, განსჯის და ავსიტყვაობს
სულიერი მარგალიტი
მოყვასის განკითხვა და დაწუნება ყოველთვის ცოდვაა
წმინდა გაბრიელ ეპისკოპოსი
არას გარგებს სწავლულება, თუ არა იქმ ბრძენთა თქმულსა: არ იხმარებ, რას ხელსა ჰხდი საუნჯესა დაფარულსა?
შოთა რუსთაველი
არც უწიგნობა ვარგა და არც მარტო წიგნებიდამ გამოხედვა. უწიგნოდ თვალთახედვის ისარი მოკლეა და მარტო წიგნითაც საკმაოდ გრძელი არ არის. უკადრისობად მიგვაჩნია ჭკუა უწიგნო ტყაპუჭქვეშაც ვიგულვოთ. ჩვენ ვთაკილობთ და არა გვჯერა, რომ ყველა გონიერი კაცი, თუნდ უწიგნოც, ზოგჯერ მწიგნობარისათვისაც კი ოსტატია.
ილია ჭავჭავაძე
ზოგჯერ ამბობენ: მეცნიერება და რწმენა ერთმანეთს ეწინააღმდეგებაო. არ არის სწორი. განა შეიძლება ისინი დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს, როდესაც ჩვენი ყოფის სულ სხვადასხვა სფეროებს მოიცავენ: რწმენა - სულიერს, მეცნიერება - მატერიალურს? ისინი ერთმანეთს კი არ გამორიცხავენ, არამედ ავსებენ და აუცილებელნი არიან პიროვნებისა და საზოგადოების ნორმალური განვითარებისა და არსებობისათვის.
საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II
მართლის პირი სიბრძნეს აღმოაცენებს, ღალატიანი ენა კი მოიკვეთება.
იგავნი სოლომონისა