მარკლენ (კარლო) ქუთათელაძე

მარკლენ(კარლო) ქუთათელაძე


1.მშვენიერება სიყვარულის დასაწყისია,ხოლო მისი განვითარება თვით საწყისზეა დამოკიდებული, -დასასრული კი უსასრულოა.

2.მშვენიერების აღქმნა მას შეუძლია,ვისაც ჯამრთელი გონება აქვს და ვისაც ესმის დადებითი და უარყობითი თუ რა არის.

3.მშვენიერებით მოპოვებული სიყვარული მალე ჰქრება,მაგრამ იგი არ იკარგება მთელს ცხოვრებაში,იგი საზრდოა დამამშვიდობელი.

4.მშვენიერებაზეა დამოკიდებული საწყისი მდგომარეობა,რის შემდეგაც იგი მიმდინარეობს სიტუაციის შესაბამისად,სიტუაცია კი ახსნა-განმარტებას არ მოითხოვს,იგი თავისთავად მიედინება.

5.მშვენიერების აღქმნა - იგივე სიყვარულია - მშვენიერებით აკინძული სიყვარული,სიყვარული კი დიდ დროს განსჯას მოითხოვს - განვითარება კი მისი თანამგზავრია,რომელიც მას აკეთილშობილებს,ალამაზებს და ცხოვრებას ლაზათს აძლევს.

6.მშვენიერების შეგრძნება შეუძლია მას ვისაც ესმის თუ რა არის მშვენიერება და თუ შეუძლია იგი აუხსნელად შეიგრძნობს

7.მშვენიერება გვანიჭებს ესთეტიკურ მორალურ სულიერ სიამოვნებას,გვაოცებს,გვატკბობს მისი შინაარსით,მისი არსით.

8.მშვენიერება მისი მორალური კოდექსით,სრულად ითვისებს ყოველგვარ მეტყველს - დანახულს,რაც მის ირგვლივ ხდება.

9.მშვენიერება გვიქმნის წარმოდგენას,მისი არსებობის შესახებ,მისი ავკარგიანობის შესახებ,რომელიც შემდეგში ვითარდება თანდათანობით და მიაღწევს კულმინაციურ წერტილს.

10.მშვენიერება აზრთა ნაკადია გონების მიერ წარმოშობილი,შემდეგში განვითარებული.

11.მშვენიერებით დაოკებული პიროვნება კარგავს ყოველგვარ მოთმენას და გადადის მრუშობაზე,იბრძვის იგი მის მოსაპოვებლად.

12.მშვენიერების უარყოფა არავის არ შეუძლია თუ კი მას ესმის რა არის მშვენიერება და თუ კი ესმის იგი განიკურნება მისგან.

13.მშვენიერებისადმი მისწრაფება იგივეა,რაც სიყვარულის საწყისშია,იგი მშვენიერების ნამდვილი მეგობარია,რომელიც მას აღაფრთოვანებს,აღიქვამს სიამოვნებით.

14.მშვენიერება - სილამაზეა სიყვარულში ამოვლებული,დანარჩენი კი მისი სამკაული.

15.მშვენიერება შეგრძნების საწყისია - წყაროა წარმოქმნილისა,რომელითაც აღიქვამ სიყვარულს,შეაფასებ და მისცემ მას სწორ მიმართულებას,რა აზრიც არ უნდა იყვეს იგი.

16.მშვენიერება შთაგონების წყაროა,ზოგი ცუდი-უარყობითი,ზოგი კი ბრწყინვალე - დადებითი.

17.მშვენიერება სიყვარულის საზრდოა,რომლითაც იგი მაქსიმუმამდე ფასდება.

18.მშვენიერებას თვით ბუნება ქმნის,ხოლო მისი შენარჩუნება თვით პიროვნებაზეა დამოკიდებული,როგორ მოუვლის მას.

19.მშვენიერებიდან იწყება სიყვარული,რომელიც საბოლოოდ გარდაიქმნება - შეხმატკბილებად.

20.მშვენიერება სილამაზეა - სილამაზე კი სიყვარულის დასაწყისი.

21.მშვენიერება სილამაზის ნაყოფია,რომელიც მშვენიერდება სილამაზით.

22.მშვენიერება სიწმინდეა სიყვარულისა,რომელიც განშტოვდება,გაიბნევა მის ჩვილ და კეთილ გულში.

23.სულიერი აღმძნებითი მშვენიერება,ყოველთვის წარმოქმნის მიზიდულობას ყოველგვარ ვარიანტში და აღიქვამს მას,როგორც მისდამი დამოკიდებულ და მის მფარველურ როლს-არსს,რაც გამოიხატება მისივე ორიენტაციით.

24.მშვენიერება შეგრძნების-აღქმნის აღმძვრელია,რომელიც შემდეგში მოქმედებს,როგორც წამყვანი და მარეგულირებული მნიშვნელობით - შემდეგში გაძლიერებული მსვლელობით.

25.მშვენიერება გარეგნობის მშვენიერი ნაყოფია,ნაყოფში კი სიბრძნეა ჩაქსოვილი,რომელიც თანდათანობით წარმოდინდება-წარმოჩინდება მშვენიერების სივრცეზე-სიტუაციებზე

26.მშვენიერებაში წარმოქმნილი რაიმე დადებითი ან უარყობითი - ურთიერთ გაგებაში ერთმანეთის მიმდევრები არიან,ერთმანეთს ეჯიბრებიან,მაგრამ საბოლოოდ გამარჯვებული მაინც დადებითი გამოდის.

27.სუბიექტივის მშვენიერებას ძლიერი ატმოსფერო და ემოციები ახლავს,განცდებითაა შემკობილი - მხოლოდ დაძაბულობის დროს აღიქვებიან.

28.მშვენიერებაში - სუბიექტი განაგებს არსებულს და მის ბრძანების ქვეშ იმყოფება,მის გარემოში მოქმედებს.ამავე დროს სუბიექტი მისი მამოძრავებელია და მისი იმპულსი.

29.მშვენიერებაში მშვენიერება მშვენიერდება სრული მშვენიერებით,რისთვისაც მას თანაუგრძნობს გამშვენიერებული მშვენიერება - გულჩვილი მშვენიერება.

30.მშვენიერება აზროვნების სიხალისეა,რაც თვითშემეცნების სილამაზეზეა დამოკიდებული,რის შემდეგ ემოციების სიმრავლე მკვრივდება და იზრდება დადებითი მიმართულებით.

31.სიმშვენიერეს აღიქვამენ ის მშვენიერნი,რომლებსაც შესწევთ უნარი სიმშვენიერე შეიგრძნონ შინაგანი აღგზნებითა და მისწრაფებებით,რაც გამომდინარეობს სუბიექტის განვითარებიდან 32.მხატვრული ნიჭის შენება მხატვარში,მისი დაბადებიდან იწყება და თუ მას ირგვლივ სიტუაციის შთაგონებაც მოეხმარება,მაშინ იგი განვითარების თავისებურ მიზანს მიაღწევს.

33.მარტო შთაგონება არასოდეს არ წარმოქმნის რაიმე მნიშვნელოვანს მხატვარში,თუ იგი თავისი პრაქტიკული მნიშვნელოვანი შესაძლებლობით მას არ გამოეხმაურება და თუ მას სწორ მიმართულებას მისცემს,იგი გარდაიქმნება სწორი შემოქმედების პოტენციალის მნიშვნელობად.

34.მხატვრობა მარტო არ არის მშვენიერებისა და აზრთა გარკვევის სამყარო,არამედ იგი ითვალისწინებს ყოველივე დანახულს,რასაც აღიქვამს მხატვარი თავისი ემოციური და გაგებითი ნიშნებით,რომელიც მას საშუალებას აძლევს წარმოსახოს რაიმე კომპოზიცია ორიგინალთან დაახლოებული და რომელსაც თვით მხატვარი გამოხატავს და განიცდის,ამავე დროს იგი შესისხლხორცებულია მის შინაგან სამყაროსთან.

35.შესძელი - შენი აჩვენო შემოქმედება და მიიღე მისგან ყოველი მისაღები ამა დროისა,რისთვისაც ისტორია შენს საზღაურს თვითონ განკუთნევს,ყოველსა კუთვნილისა მისგანა.

36.ჩემს ირგვლივ შექმნილ სიტუაციას ჩემს მეტი ვერავინ ვერ გაიგებს-აღიქვამს,ვერ განსაზღვრავს და ვერ გამოიტანს საბოლოო დასკვნას - მისი ავკარგიანობის შეფასებაში - კარგია იგი თუ ცუდი /გინდა ასე დადებითია თუ უარყობითი/

37.ადამიანის შინაგანი სამყარო,დამოკიდებულია გარედან მომქმედ პირობებზე,მის მოძრავ მოქმედებებზე,ემოციებზე,მის სულიერ აღმძვრელებზე.

38.სიყვარული სიცოცხლეა,სიცოცხლე კი სიყვარულზეა აგებული-დამყარებული,რომელიც სუნთქავს სიცოცხლით.

39.ცნობიერება - აზრთა გამოთქმის ერთერთი განათლებული მიმართულებაა,რომელიც აკავშირებს ცნობიერებას აზრთან გამოთქმის - გამოხატვის საშუალებით.

40.ადამიანი ფასდება არა გარეგნული სილამაზით,არამედ მისი შინაგანი შემოქმედებითი უნარით ცხოვრებაში,მისი აზრობრივი სიძლიერით,რომელიც ლაზათს აძლევს მას ცხოვრების მსვლელობაში,მის არსებობაში

41.ერთი შეხედვით ადამიანი გარეგნული სილამაზით მომხიბვლელია,მაგრამ მისი მებრძოლი სული,სიძლიერე ცხოვრების მსვლელობაში - მისი პრაქტიკული მოქმედებით გამოიხატება-მჟღავნდება.

42.აზრი-გონება ადამიანის სამკაულია,გული კი მისი თანამებრძოლი,რითაც შეიგრძნობს ყოველივე იმას,რაც გარე სამყაროში ხდება

43.ადამიანის ძვირფასი სამკაულია მისი ზრდილობა,ზნეობრივი შეგრძნება ურთიერთდამოკიდებულებაში,რაც მას აკეთილშობილებს,ალამაზებს და აფასებს

44.ქონებას მხედველობა ხედავს,გულწრფელობას კი გონიერი აზროვნება, ან ქონების საგნობრიობას მხედველობა ხედავს,უჩინარ სიმდიდრეს - გულწრფელობას კი გონიერი აზროვნება.

45.მხატვრობა სიბრძნეა თავისებური-უხილავი და თუ ჩაიხედავ ღრმად შიგ და განათლებული ცოდნით,მაშინ შენს საწადელს - მისწრაფებას ნამდვილად მიაღწევ.

46.მხატვრობა ბუნებრივი გამოსახულებების სირთულის აღწერაა ფუნჯით ცხოვრებაში,რომელსაც მხოლოდ თავისებური მცოდნე გამოიცნობს.

47.მცნება - აზროვნებას ის გაიგებს,ვინც აზროვნებს რომ მცნება გაიგოს.

48.მცნება არ არის საჭმელ სასმელი,იგი არის რომ იაზროვნო მცნებისათვის.

49.მცნება - აზროვნებაზე რთული საკითხია,იგი მხოლოდ მოაზროვნე - ფილოსოფოსებს ეკუთვნის.

50.მისწრაფება სიკეთისაკენ თვით პიროვნებაზეა,მის ჰუმანურობაზეა დამოკიდებული,რომელიც გამომდინარეობს თვით მისი ცოდნა გაგებით - განათლებით.

51.აზროვნება - გონება განვითარებაზეა დამოკიდებული,რომელიც განაგებს,როგორც სულიერად მომწიფებულ ობიექტს,ასევე მის ირგვლივ მაყურებელ გარემოს.ამის მიხედვითაც წარმოიქმნება კარგი თუ ცუდი სიტუაცია გაგება-განწყობილება,რომელიც გაყვება პიროვნებას მთელი ცხოვრების მანძილზე.

52.გაღვივებულ გრძნობას გაიგებს ის,ვინც გრძნობს რომ გრძნობა გაიგოს

53.გრძნობა ლტოლვისკენ ეს არის ურთიერთ გრძნობის აღქმნა შინაგანი სამყაროს შეცნობით,რომელიც შემდეგ გადაიზრდება გრძნობის ლტოლვაში.

54.გრძნობების აღქმა და წარმოშობა ხდება - მშვენიერების აღქმის საშუალებით,რის შემდეგაც აღიქვებიან უხილავი გრძნობები.

55.მშვენიერება საზომია სიყვარულისა,მისი სულიერი აღქმისა და იგი მოქმედებს სუბიექტზე,როგორც მამოძრავებელი ძალა და აქსიომა,რომელიც მიმდინარეობს მისი სიტუაციიდან.

56.მშვენიერება ზომავს სიყვარულს და აღქმნ