ცის გუმბათიდან მზე დაგვცქეროდა

ცის გუმბათიდან მზე დაგვცქეროდა,
ამურის მწველი,ფართო თვალებით,
ზვირთს მიაპობდა ხომალდი,ნელა,
მოცული ზღაპრულ იდუმალებით.
შენს ძარღვში ევას სისხლი ბორგავდა,
სხივით გამკობდა ვნება ფარული,
მე შენი მზერით ვიგემე სევდაც,
სიცოცხლის ეშხიც და სიყვარულიც.
გემბანზე იდგნენ ცისფერთვალება
ულამაზესი რუსის ქალები,
მაგრამ ის ცეცხლი სხვას აღარ ჰქონდა,
რასაც აფრქვევდა შენი თვალები.
არ მასვენებდა,ცეცხლს მაბურავდა
მარადიული განცდის თრიაქი,
გაგექცეოდი ფიქრთა არედან,
მაგრამ შენს იქით იდგა წყვდიადი.
ცის გუმბათიდან მზე დაგვცქეროდა,
ამურის მწველი,ფართო თვალებით,
ზვირთს მიაპობდა ხომალდი ნელა,
მოცული ზღაპრული იდუმალებით.