შორს ზურმუხტისფერ სივრცეს იქით სანთლები სჩანდა,
დასასვენებლად მიიწევდა იქ მეზღვაური;
ერთხელ ზღვა გასწყრა, აირია, გაჟინიანდა,
ტალღებმა შეჰქმნეს ვაი-ვიში, აურზაური
და გემს უმიზნოდ, საუკუნოდ დააგვიანდა...
მას აქეთია იალქანი ზღვაზე მიფრინავს,
მისთვის ერთია, სად დახუჭავს ოცნება თვალებს,
მიუწვდომელი სანთლები კი, ბრწყინავს და ბრწყინავს.
როგორ მაგონებს ის სანთლები ჩემს იდეალებს!.
დასასვენებლად მიიწევდა იქ მეზღვაური;
ერთხელ ზღვა გასწყრა, აირია, გაჟინიანდა,
ტალღებმა შეჰქმნეს ვაი-ვიში, აურზაური
და გემს უმიზნოდ, საუკუნოდ დააგვიანდა...
მას აქეთია იალქანი ზღვაზე მიფრინავს,
მისთვის ერთია, სად დახუჭავს ოცნება თვალებს,
მიუწვდომელი სანთლები კი, ბრწყინავს და ბრწყინავს.
როგორ მაგონებს ის სანთლები ჩემს იდეალებს!.