გალაკტიონ ტაბიძე - ქართული ორნამენტი

მკვეთრი, ნათელი და შორი

გრძნობიერია ზმანება,

ეს მზე ჩუქურთმა, ეს სწორი

ხაზების ახოვანება!

ღვრის იისფერი დღე ლბილი

ოცნებას ცისფერ რამეზე:

ნანგრევზე არის გაშლილი

დიდება და სილამაზე.

ველური, მოუნათვლელი

ქვის ცივი, რუხი გაგება,

ადვილად არის სათლელი

და თბილად - დაქანდაკება.

ქვა - განა ქვაა? ეს რთული

ნიშნები, ჩემთვის ნათელი,

გაცოცხლებული ქვის გული

ჟღერს, როგორც კორიანტელი.

ქვა, მოწყვეტილი აქ კლდეებს,

ქვა კი არ არის - სიმია.



გარდასულ საუკუნეებს

ეტყვი: ეს თქვენი ღიმია.

აქ ბევრი სისხლი დაღვარეს.

მებრძოლი, ბევრჯერ მინახავს,

ჩუქურთმის ნატეხს საყვარელს

ომის დროს უბით ინახავს.

1940.