ზვიად კეჭაყმაძე - თავისთვის

დრო ითვლის წამებს,
ჩუმად და
თავისთვის...
დღეს ბოლო აკორდი მომიძღვნა
წარსულმა...
მომავალს, შეხვედრა დავუთქვი,
ხვალისთვის...
ის, სადღაც წასულა...

მოდი ჩვენც წავიდეთ,
ვეძებოთ სიზმრები...
და ერთად ვათიოთ,
ეს ღამე დილამდე...
შენ, თითქოს, ღმერთი ხარ,
სიცოცხლით ივსები...
მე კი დროს, მივათრევ...

თუ გინდა, წავიდეთ...
ვეძებოთ ოცნება...
ნაცნობი გზებია,
წამოდი, რას უცდი?
ეს გზებიც ოდესმე,
ხომ მაინც მორჩება
ბოლოში დაგიცდი...

შენ ახლა ისევე, მიდიხარ
სიზმრებად...
გული კი,
სულ ჩემთან დარჩენას ითხოვდა...
წუთები,
ნაცნობი წამებით ივსება
და გელის თითქოს და

დღეს უკვე ბოლოჯერ ვიხსენებ,
წარსულს და
ბოლოჯერ ვიგონებ
სიყვარულს, ვნებიანს...
რას ვიზამ,
სიცოცხლე თუ მალე გასრულდა
და წლებიც ქრებიან...

დრო ითვლის წამებს,
ჩუმად და
თავისთვის...

18.07.2012