ზვიად კეჭაყმაძე - სევდიანი ზამთარი

დღე ფიქრებით,
ოცნებებით აივსო...
შემოდგომის
სევდიან დღეს გავხარ...
გელოდები,
რომ ხელახლა დავიწყო...
ნეტავ, სად ხარ,
ნეტავ, რად არ ჩანხარ...
მარტოსული,
მზე ბანაობს შიშველი...
და წვეთებად,
შენს ფანჯრებთან ცეკვავს...
ახლა, მხოლოდ შენი,
სითბო მიშველის...
სანამ მოვა,
ზამთარი და სევდა...
დამიბრუნდი,
სანამ გვიან არ არის...
სანამ გული,
მზესთან ერთად ცეკვავს...
თორემ მალე,
მოვარდება ზამთარი
და ყველაფერს,
გადააქცევს სევდად...
სულში ღელავს,
შენზე ფიქრი – ზღვისფერი...
ისევ ვითვლი,
უშენობის დღეებს...
ოცნებებსაც,
ძველებურად ვიფერებ...
ვსუნთქავ ისევ,
სიყვარულის ფერებს...
მე რომ მინდა,
ნეტავ, ისე სად არის...
ეგ თვალები, ვიცი
პასუხს მომთხოვს...
როცა მოვა,
სევდიანი ზამთარი...
და ფანჯრებთან უშენობა მოთოვს.