ვარდს სიყვარული ეწვია
სანამ ეკალს შეამჩნევდი მოგეწონა კოკორი,
თქვი ასეთ პაწაწინას სურნელი აქვს როგორი?..
მოეფერე და ეკალმა თითი წითლად შეღება,
ოჰ, ასეთი ძნელი არის ყვავილებთან შეხება.
თუ ტკივილმა გაგიარა... მათქმევინე, მადროვე...
მომწყვიტე და წამიყვანე, შენს ლარნაკში დამტოვე.
****
მომილოცე და მაკოცე
გამო გარეთ ფიფქი ცვივა,
აჰა ქუდი, აქა ქურქი,
გაგიჟდები ისე ცივა.
მომილოცე თოვლი მოდის,
როგოც იქნა დადო თეთრად...
ვიგუდაოთ, ვისრიალოთ,
ავაშენოთ ბაბუ ერთად.
მოუხდება გირჩის ცხვირი
დავაფაროთ ვედრო ქუდად,
მზეო არ გამოანათო,
არ გაგვიხდეს ბაბუ ცუდად.
არ მოხვიდე გაზაფხულო,
მიყვარს როცა ფიფიქი ცვივა,
მერე რა რომ სულ დავსველდი,
მერე რა რომ ასე ცივა.
***
ოთხის გავხდი, დილით ადრე მომილოცა ბებიამ,
შენისთანა კარგი ბავშვი არც კი დამსიზმრებია
დედამ მითხრა: მომილოცავს გაიზარდე დიდიო
მოვხუცდები და მაჩუქე შვილიშვილი შვიდო.
მამა მაგრა ჩამეხუტა, გამიღიმა ბაბუამ,
მომეფერნენ, სულ მიძახეს, ჭკვიანი და ღაბუა...
საჩუქრები დამირიგეს: ბურთი, სახლი, მანქანა
დათუნია რომ დავქოქე ისე დაიქაქანა
შევხტი, გული ამიჩქარდა, ამეტირა ძალიან,
რომ არ მკითხეს: რა გაჩუქოთ, სულ იმის ბრალია.
როგორ დავხვდე ახლა სტუმრებს, ცრემლიანი თვალებით?
აღარ მინდა ტორტის გაჭრა სახლში დავიმალები.
დამცინიან დეიდები: - პატარაა ისევო…
სათამაშოს შეძახილზე თვალებს ცრემლით ივსებსო.
- არაფერიც, სათამშოს ხმა მაშინებს კი არა,
ის მეწყინა შევეხე და როგორ დამიღრიალა?!.
სანამ ეკალს შეამჩნევდი მოგეწონა კოკორი,
თქვი ასეთ პაწაწინას სურნელი აქვს როგორი?..
მოეფერე და ეკალმა თითი წითლად შეღება,
ოჰ, ასეთი ძნელი არის ყვავილებთან შეხება.
თუ ტკივილმა გაგიარა... მათქმევინე, მადროვე...
მომწყვიტე და წამიყვანე, შენს ლარნაკში დამტოვე.
****
მომილოცე და მაკოცე
გამო გარეთ ფიფქი ცვივა,
აჰა ქუდი, აქა ქურქი,
გაგიჟდები ისე ცივა.
მომილოცე თოვლი მოდის,
როგოც იქნა დადო თეთრად...
ვიგუდაოთ, ვისრიალოთ,
ავაშენოთ ბაბუ ერთად.
მოუხდება გირჩის ცხვირი
დავაფაროთ ვედრო ქუდად,
მზეო არ გამოანათო,
არ გაგვიხდეს ბაბუ ცუდად.
არ მოხვიდე გაზაფხულო,
მიყვარს როცა ფიფიქი ცვივა,
მერე რა რომ სულ დავსველდი,
მერე რა რომ ასე ცივა.
***
ოთხის გავხდი, დილით ადრე მომილოცა ბებიამ,
შენისთანა კარგი ბავშვი არც კი დამსიზმრებია
დედამ მითხრა: მომილოცავს გაიზარდე დიდიო
მოვხუცდები და მაჩუქე შვილიშვილი შვიდო.
მამა მაგრა ჩამეხუტა, გამიღიმა ბაბუამ,
მომეფერნენ, სულ მიძახეს, ჭკვიანი და ღაბუა...
საჩუქრები დამირიგეს: ბურთი, სახლი, მანქანა
დათუნია რომ დავქოქე ისე დაიქაქანა
შევხტი, გული ამიჩქარდა, ამეტირა ძალიან,
რომ არ მკითხეს: რა გაჩუქოთ, სულ იმის ბრალია.
როგორ დავხვდე ახლა სტუმრებს, ცრემლიანი თვალებით?
აღარ მინდა ტორტის გაჭრა სახლში დავიმალები.
დამცინიან დეიდები: - პატარაა ისევო…
სათამაშოს შეძახილზე თვალებს ცრემლით ივსებსო.
- არაფერიც, სათამშოს ხმა მაშინებს კი არა,
ის მეწყინა შევეხე და როგორ დამიღრიალა?!.