შემოდგომაზე ფოთლები ჭკნება, ერთად ქუჩდება

შემოდგომაზე ფოთლები ჭკნება, ერთად ქუჩდება,
თურმე ტკივილი კი არ ქრება, მხოლოდ ყუჩდება,
ციდან რომ თეთრი ფიფქი ცვივა, წამიც დაადნობს,
ახლა უშენოდ ისე ცივა, როგორც არასდროს...
გაიშლებიან ყვავილები, ნაირფერები,
ნეტავ თუ ისევ დავიღლები მათი ფერებით,
დაეკიდება სამკაულად ცას მზე ფერადი,
თუ გამოჩნდები, სასწაულად მოგეფერები,
შენს თვალებში რომ ანათებენ ათასფერები,
მე იმ ვარსკვლავებს და იმ ღიმილს მოვეფერები...
სევდით ავსილა მოლოდინის დიდი ფიალა,
დაბრუნდი, ოღონდ გამიყუჩე ყველა იარა,
უმზეოდ ცის ქვეშ ყველაფერი კვდება, დუმდება,
თურმე ტკივილი კი არ ქრება...მხოლოდ ყუჩდება