ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ფიფქები მონარნარებს ჩუმად.
გარეთ ვინმე უსახლკარო და მშიერი
პურის ნატეხს შეავედრებს უფალს.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ფიფქები მოლივლივებს ქარში.
ზის სუფრაზე კაცი - ღორი, განიერი
და არ ნაღვლობს ვის რა უჭირს მაშინ.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და საღამო დუმილივით მოდის.
ღრუბელს ერთვის მზის სხივისგან ალისფერი
და ვიღაცას სიმწრის ცრემლი მოსდის.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და შორს მთების თეთრი სვეტი მოსჩანს.
თოვლით ნაფენ ტროტოარზე ნაზი მზერით
მოსეირნობს გოგო, - იგი კოხტა.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ვარდივით იფურჩქნება გული.
მე მინდა, რომ ეს სიცოცხლე წამიერი
ზეცისაკენ იყოს მიმართული.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ფიფქები მოდის უფრო უხვად.
მათხოვარი, - უსახლკარო და მშიერი,
პურის ნატეხს კვლავ ავედრებს უფალს.
ავტორი: მიხეილ ქაშიაშვილი
და ფიფქები მონარნარებს ჩუმად.
გარეთ ვინმე უსახლკარო და მშიერი
პურის ნატეხს შეავედრებს უფალს.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ფიფქები მოლივლივებს ქარში.
ზის სუფრაზე კაცი - ღორი, განიერი
და არ ნაღვლობს ვის რა უჭირს მაშინ.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და საღამო დუმილივით მოდის.
ღრუბელს ერთვის მზის სხივისგან ალისფერი
და ვიღაცას სიმწრის ცრემლი მოსდის.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და შორს მთების თეთრი სვეტი მოსჩანს.
თოვლით ნაფენ ტროტოარზე ნაზი მზერით
მოსეირნობს გოგო, - იგი კოხტა.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ვარდივით იფურჩქნება გული.
მე მინდა, რომ ეს სიცოცხლე წამიერი
ზეცისაკენ იყოს მიმართული.
ცის კაბადონს გადაეკრა ნაცრისფერი
და ფიფქები მოდის უფრო უხვად.
მათხოვარი, - უსახლკარო და მშიერი,
პურის ნატეხს კვლავ ავედრებს უფალს.
ავტორი: მიხეილ ქაშიაშვილი