თუ ადამიანს ჰარმონიულობის მიღწევის ბედნიერება ხვდა წილად, მას უჩნდება უნარი მიწიერი და სულიერი სიამოვნების ურთიერთშეთავსებისა ერთმანეთის არ დაზიანების ხარჯზე.
გონიერნი, ბრძენნი სხვათა შეცდომების აღქმით სწავლობენ, ხოლო უგუნურნი საკუთარი შეცდომების დაშვებით და შემდეგ მისი გამოსწორებისთვის უწევთ ცხოვრება
თუ სწავლობ იმისთვის, რომ მიღებული განსწავლულობით, შედეგად მარტო მატერიალური კეთილდღეობა მოიპოვო, მაშინ სჯობდა საერთოდ არც დაგეწყო სწავლა.
მატერიალური კეთილდღეობა დიდი რაოდენობით დიდი ძალაუფლებაა, ამიტომ ვინც ძალაუფლების სწორად გამოყენება არ იცის მას არც უნდა ჰქონდეს ის.
მატერიალური კეთილდღეობა ცოტა რაოდენობით არსებობის საშუალებაა და ვინც არსებობის არსი სწორედ ვერ გაიგო, მას მატერიალური კეთილდღეობა არსებობის გარდუვალი აუცილებლობისთვის საჭიროზე ნაკლები ექნება მუდამ (იქამდე ვიდრე არსებობის არსის გაგებას არ მოინდობს)