ანგელოზი ხარ, განა არ იცი?
განა არ მითქვამს შენთვის?
ფრთები რომ გქონდეს ალბათ იფრენდი,
შემოივლიდი შეშლილს,
ამ ცხოვრებაში თუკი რამ მძიმეს,
თუკი ამძიმებს რამეს,
შენ კი სუნთქვა ხარ სულის სიმშვიდე,
გულის ფეთქვა ხარ წამი,
მაგრამ ის წამი სულ უსასრულო,
როგორც სამყარო თვალის,
დარდს ხომ აძევებ, ვერ ავისახე,
შენი თვალების ხედვა,
ანგელოზი ხარ მხოლოდ სიმშვიდის
და სილამაზის ხედვა,
ყველა დიაცის რაღაც მშვენიერი,
თითქოს შეიკრიბა შენში,
ანგელოზი ხარ თავად სილამაზის,
და მე ეგ მშვენება შემშლის.
გურამი თოდაძე