გრძნობის ქარიშხლებს აუშლიათ რისხვით ფაფარი,
სულ სხვანაირი შთაგონებით შემოდის ღამე...
ამიწიოკდა სული ისევ, შენით დამთბარი
და სადღაც თითქოს უშენობას წამებით კლავენ.
ცინცხალ ლექსებით მოგიქარგავ ჩემამდე სავალს,
ხელისგულებზე ავიფარე შეშლილი მზერა,
ჰორიზონტისკენ გულგაწვდილი ნაპირზე ვდაგავ,
და მუდამ ჩემი მოგონილი ნატვრების მჯერა.
ვიხმობ ქარიშხლებს, გამიკვალოს სავალი ცამდე,
აწეწილ ვნებებს გაცვეთილებს წაშლის ქარები.
მე მინდა შენში მონატრებულ სიყვარულს ვგავდე
და ჩემს ღიმილებს ირეკლავდეს შენი თვალები.
სულ სხვანაირი შთაგონებით შემოდის ღამე...
ამიწიოკდა სული ისევ, შენით დამთბარი
და სადღაც თითქოს უშენობას წამებით კლავენ.
ცინცხალ ლექსებით მოგიქარგავ ჩემამდე სავალს,
ხელისგულებზე ავიფარე შეშლილი მზერა,
ჰორიზონტისკენ გულგაწვდილი ნაპირზე ვდაგავ,
და მუდამ ჩემი მოგონილი ნატვრების მჯერა.
ვიხმობ ქარიშხლებს, გამიკვალოს სავალი ცამდე,
აწეწილ ვნებებს გაცვეთილებს წაშლის ქარები.
მე მინდა შენში მონატრებულ სიყვარულს ვგავდე
და ჩემს ღიმილებს ირეკლავდეს შენი თვალები.
/ნანა მეფარიშვილი/