უფსკრულის პირას
შემართულია ხელი მსახვრალი,
ქარიშხლის მერე ნაცრად შთენილი.
არა რა რჩება გულს გასახარი,
ისე ვით ფერფლი ცად გაფრენილი.
გამოვექეცი ჩრდილებს საშინელს,
დამიბრუნდება თითქოს ხალისი.
ხვალინდელი დღის სუსხი მაშინებს,
რადგან იმედის ჩქამი არ ისმის.
კვლავ აციმციმდა ვნება ჩვეული
და იხარხარა ბინდში ბუნებამ.
უფსკრულის პირას თავაწეული,
შევჩერდი სულის მოსაბრუნებლად.
დათო არახამია
შემართულია ხელი მსახვრალი,
ქარიშხლის მერე ნაცრად შთენილი.
არა რა რჩება გულს გასახარი,
ისე ვით ფერფლი ცად გაფრენილი.
გამოვექეცი ჩრდილებს საშინელს,
დამიბრუნდება თითქოს ხალისი.
ხვალინდელი დღის სუსხი მაშინებს,
რადგან იმედის ჩქამი არ ისმის.
კვლავ აციმციმდა ვნება ჩვეული
და იხარხარა ბინდში ბუნებამ.
უფსკრულის პირას თავაწეული,
შევჩერდი სულის მოსაბრუნებლად.
დათო არახამია