ჩირაღდნად იწვის
გადაირბინა წლებმა გრიალით,
მათრობს სურნელი ცისა და მიწის.
სიჭაბუკის და ყრმობის ტრფიალი,
ჩემში სიცოცხლის ჩირაღდნად იწვის.
განვლილ ცხოვრების ნაფეხურს წაშლის,
ასე გულუხვად მოსული თოვლი.
სურვილი მითრევს ოცნების ზღვაში,
აცრემლდა თვალი წამწამის თრთოლვით.
მგონი აკვნესდა ჩემი შუადღეც,
მესმის გნიასი ბებერი ზამთრის;
არ მინდა აწმყო უკვალოდ ჩაქრეს,
ქარბუქი ფიფქებს სახეში მაყრის.
დათო არახამია
გადაირბინა წლებმა გრიალით,
მათრობს სურნელი ცისა და მიწის.
სიჭაბუკის და ყრმობის ტრფიალი,
ჩემში სიცოცხლის ჩირაღდნად იწვის.
განვლილ ცხოვრების ნაფეხურს წაშლის,
ასე გულუხვად მოსული თოვლი.
სურვილი მითრევს ოცნების ზღვაში,
აცრემლდა თვალი წამწამის თრთოლვით.
მგონი აკვნესდა ჩემი შუადღეც,
მესმის გნიასი ბებერი ზამთრის;
არ მინდა აწმყო უკვალოდ ჩაქრეს,
ქარბუქი ფიფქებს სახეში მაყრის.
დათო არახამია