არ დააყოვნებს
წიწვოვან გორებს თავს ვერ ვანებებ,
ჯიხვის ნავარდი ამშვენებს ქარაფს.
გაცლია სიქა ძველ-ძველ ზმანებებს,
აწმყოს ვერ ვაცლი მტვერსა და ტალახს.
დაძრწის ფიქრები ქარივით ჩქარი,
სანუგეშოა სხივის ციმციმი.
საშინელია და გულსაკლავი,
დაკოდილი ხის სიმწრის სიცილი.
არ დააყოვნებს ავდრის ხორხოცი,
აღუღუნდება ძველი ბუხარი.
მონანიებით უბიწო ლოცვით,
ჩაცხრება სული ნაქარბუქარი.
დათო არახამია
წიწვოვან გორებს თავს ვერ ვანებებ,
ჯიხვის ნავარდი ამშვენებს ქარაფს.
გაცლია სიქა ძველ-ძველ ზმანებებს,
აწმყოს ვერ ვაცლი მტვერსა და ტალახს.
დაძრწის ფიქრები ქარივით ჩქარი,
სანუგეშოა სხივის ციმციმი.
საშინელია და გულსაკლავი,
დაკოდილი ხის სიმწრის სიცილი.
არ დააყოვნებს ავდრის ხორხოცი,
აღუღუნდება ძველი ბუხარი.
მონანიებით უბიწო ლოცვით,
ჩაცხრება სული ნაქარბუქარი.
დათო არახამია