ნანა მეფარიშვილი - გაგიჟდაო, მერე ვიღაც იტყვის

გაგიჟდაო, მერე ვიღაც იტყვის,
ზამთრის სუსხში იებს სთხოვსო გამვლელს,
ყველა ნაბიჯს დაუთვლიან თითქმის,
აბა ქვეყნად ავის მთქმელს რა დალევს.

გაგიჟდაო, სიყვარულის ალით,
იტყვიან და დააყრიან ქილიკს,
მთვარის შუქზე ლოცულობსო ღამით,
უსინათლოს დაჰყვებაო ბილიკს.

მიუკრავსო გვირილები ბღუჯად,
ცრემლ-გამშრალი უღიმისო წყვილებს,
დარდისაგან თუ დარჩაო მუნჯად,
არ ელისო უკვე დანაპირებს.

თოვლის კვალში დღეს ყვავილებს სთესდა,
გაგიჟდაო, დასდევს მტრედის ხუნდებს,
ალბათ გლახა ეგონება ბევრს და,
იებისთვის გაუწვდიან ხურდებს.

ნანა მეფარიშვილი