ნანა მამუკაშვილი - წვიმს ... კვლავ მიწაზე დავეშვი

წვიმს ... კვლავ მიწაზე დავეშვი,
იქ, ზევით აღარ მელიან,
შენს ლოდინს შევეხიზნე და
ფიქრებიც შენ გიმღერიან.

წვიმს... მარტო ვზივარ სარკმელთან,
სულით გულამდე შენ გიცდი,
ისე დამღალა ლოდინმა,
ვიცი მეტს ვეღარ დაგიცდი.

წვიმს... შემოდგომის ნისლია,
შენი თვალები მათრობენ,
ხელები ხელებს აღარ გავს,
შენთან შეხებას ნატრობენ.

გთხოვ გამარკვიე გრძნობაში,
მინდა ვიცოდე რა მოგდის,
შენს მოკაშკაშე თვალებზე
ცრემლი უაზროდ რად მოგდის.

ნუთუ გაცივდა ჩემდამი გული,
იქნებ სხვა ნახე, ან შეგიყვარდა,
აღარ გახსოვარ? ან იქნებ დამთმე...
ის აღარახარ ვინც მე მიყვარდა.

ავტორი: ნანა მამუკაშვილი