მორჩი წუწუნს,
უადვილესს და უმარტივესს,
გზას დაადექი ხომ?
ბრძოლიდან გარბიხარ?
მოიცადე მოდი გულახდილათ ვისაუბროთ,
ერთი კარგად უნდა გაგასინჯო,
კრიტიკის ქარცეცხლი,
მოგწყვიტო ილუზიებს,
დაგაბრუნო რეალობაში,
ვერ შეგპირდები,
რომ ვიქნები ლმობიერი,
ან რაიმე ანგარიშს გაგიწევ,
და რაიმეს დაგიმალავ შენს შესახებ,
ან ლამაზად შეფუთულს მოგართმევ,
ეს კი შენს სასიკეთოდ ხდება,
თავდაპირველად შეიძლება დაიბნე,
მაგრამ კვლავ ღრმად დაფიქრდები,
იქნებ მაშინ მიხვდე მისახვდრეს,
ძილს დაგიფრთხობ,
სიზმრებშიც შემოვიჭრები,
ამ მინიშნებებით გადაგყევი,
უკვე იმდენია შეიძლება,
ფეხი წამოიკრა,
და როდესაც ეს ხდება,
შენ რას აკეთებ ამ დროს?
ისევ იბნევი, რა გჭირს?
ეს ხომ იმის მინიშნებაა,
რომ ერთიდაიგივე შეცდომები,
გამუდმებით არ უნდა დაუშვა,
თავი დაგიხრია და ფიქრობ ლაბირინთზე,
არა მე იმას კი ა ვუარყოფ, რომ ლაბირინთი არაა,
რათ ქმა უნდა არის,
და შენ წარმოიდგინე ლაბირინთიდან გასავლელიც,
რომელიც უნდა იპოვნო,
შენ კი რატომღაც გავიწყდება,
და რაღაც გარკვეული პერიოდით წყვიტავ ძიებას,
მერე მოვდივარ ისევ უნდა შეგანჯღრიო,
ერთი კარგად თავში გითავაზო,
ბოდიში თქვენთან ყურები გამოგირეცხო,
და თვალები მიგაპყრობინო იმ გზაზე,
სადაც არის საჭირო, მოიცა მგონი გამოხიზლდი,
დავიჯერო? გამოერკვიე? დაუჯერებელია,
ჰმ ეხლა გავიგე ეს სიტყვები,
შენს შემხედვარე,
არასოდეს თქვა არასოდესო,
სად იყავი ამდენ ხანს?
თითქმის ჩამომეძინა მთქნარებისაგან,
მოდი ერთად მოვრთოთ ბრძოლის ყიჟინი,
და ჩემო მეგობარო,
იცი კიდევ რა?
თუ რაღაცას ვერ მივაღწევთ,
მოდი თავი არ ვიმართლოთ.
ავტორი: გრიგოლი ქეცბაია
მოდი თავი არ ვიმართლოთ - გრიგოლი ქეცბაია
⏱️ 1 წთ.
👁️ 3
100%