წვიმს შუაფხოში ერწოს გზაზე
წვიმს შუაფხოში, წვიმს და ისევ შენ მენატრები,
შვიდ წელიწადში ერთხელ უნდა აყვავდეს სევდაც,
ცეცხლისპირ ნელა ფიცხდებიან ჩემი დარდები,
მენატრები და ისევ შენზე ოცნებას ვბედავ...
წვიმს შუაფხოში. მოღრიალებს ფშავის არაგვი,
წვიმს, მაგრამ ვიცი, გადიდარებს შუაღამისთვის,
მომნატრებია შენთან ყოფნა და ლაპარაკი,
მომნატრებია... ბუმბერაზო მთაო, გადმიშვი.
მომნატრებიხარ! ფხოვის ზეცა ტკივილს დამაწვიმს,
ეს ტკივილებიც გვირილებად ვინძლო აყვავდნენ,
მომნატრებიხარ, როგორ გავძლო ასე ხვალამდის,
მომნატრებიხარ... რა იქნება, ახლა აქ მყავდე...