სადა ხარ ...
(sada xar ...)
სადა ხარ, როცა ასე მჭირდები,
როცა უძილო ღამის კოცონზე
ვიწვი
ფიქრები, ვით ბრმა ჩიტები,
გავარვარებულ სულს მიკორტნიან
როცა გამდნარი ღამის ზვირთები
მახრჩობენ,
როცა ღმერთიც შორია…
მხურვალე თოვლში იწვის ქვეყანა,
ფიქრს რამოდენა ფერფლი ჰქონია!..
(sada xar ...)
სადა ხარ, როცა ასე მჭირდები,
როცა უძილო ღამის კოცონზე
ვიწვი
ფიქრები, ვით ბრმა ჩიტები,
გავარვარებულ სულს მიკორტნიან
როცა გამდნარი ღამის ზვირთები
მახრჩობენ,
როცა ღმერთიც შორია…
მხურვალე თოვლში იწვის ქვეყანა,
ფიქრს რამოდენა ფერფლი ჰქონია!..