არ შეიძლება

მიკვირს საკუთარი საქციელების, საკუთარი ფიქრების, აზრების..ნუთუ ასე სწრაფად შევიცვლე.?..თურმე რა საოცრად გავზრდილვარ..მომმატებია სიმაღლე, და სავსე ფილტვებით ვსუნთქავ...ეგ არის გული წუხს და ამიტომაც მიჭირს ალბათ შეუცნობი ძალის გარკვევა...რამაც ეს ნაბიჯი გადამადგმევინა..რა არის ეს..? სინდისის ამხედრება..? ..არაა ეს ერთი პატარა ადამიანის ჩემდამი ნდობამ და რწმენამ გამოიწვია, თითქოს პირველად შევხედე ამ ცხოვრების სინამდვილეს და ავმხედრდი..; "არ შეიძლება,მცირეოდენი სიმართლით და მოძალებული სიცრუით იკვებებოდეს ეს ქვეყანა..არ შეიძლება..!!!