ცხოვრება თითქოს სუნთქვას არ მაცლის ..... თითქოს ჰაერი შემომაძვირდა .... ბედი ბევრ რამეს ისევ ამაცლის .... ამ უბედობით ყოფნა არც ღირდა ... და მაინც, მაინც ვარსებობ რაკი ... სასოებიდან ვხიკავ სასოებს .. ცხოვრებას უნდა ვუხადო ხარკი ... სანამ სიკვდილი დამაფასოვებს ... სანამ ჩემეულ ცოდვებს განვიცდი ... მოვკვდები, როგორც ადამიანი ... აღსასრულს ჟამს მშიდად დავიცდი ... თუნდ ზიარება იყოს გვიანი ... მაოცებს ისევ ჩურჩული ქართა ... და მარცვალ მარცვალ ვაწყობ ასოებს ... სიამე ვპოვო რითმებში რათა ... სანამ სიკვდილი დამაფასოვებს.
×