არც დამმიხედია ტელეფონისთვის ისე ჩამძინებია.. დილით როცა გავიღვიძე ვნახე რომ მოუწერია.. რაგა გარბილარ სულო, გამეცინა და ტელეფონი ადგილზე დავდე, ავდექი თავი მოვიწესრიგე და ჩავედი ქვევით. არ ინდოდა არსად წასვლა არც ვინმეს შევეწუხებინე რამით.ესე ღამდებოდა და თენდებოდა სანამ არ დაიწყო უნი.
უკვე მეორე კურსი, პირველი დღე და ჩემთვის ნაცნობი სახეები. უკნიდა მესმის ლიზა... იძახის ვიღაცა გამწარბულად, გავიხედე ვიცანი რომ ის იყო..
- აჰა!! მეც აქ ვარ.. დაგინახე თუ არა გადავწყვიტე რომ უნდა მოვსულიყავი!
- კარგი, აქ სწავლობ?
- კი, უკვე ვამთავრებ წელს.
- ნეტავი შენს ადგილას ვიყო.. დზალიან გამიხარდებოდა..
- რატო მოხდა რამე?
- არა უბრალოდ მოსაბეზრებელია სულ მარტო სიარული..
- შენც შეეცადე გაიცნო ადამიანი რომელსაც ეყვარები და სულ ენთან იქნება..
- არ შრმიძლია სიყვარულზე ვიფიქრომასჰინ როცა შეილება მან ჩემი გეგმები აურ-დაურიოს.
- არ უნდა იფიქრო ესე.. მას ძალია ბევრი კარგი თვისება აქ..
გამეცინა და გზა გავაგრძელე რადგან მეტი ლაპარაკი აღარ მინდოდა მასთან.არც წამოსულა მერე.. რექტორებმა როგორც ყოველთვის მოგვილოცეს მეორე კურსის დაწყება და პირველმა დღემ ჩვეულებისამებრ ჩაიარა.. მიჭირდა იმაზე ფიქრი რომ მე სულ მომიწევდა ალექსთან შეხვედრა მაგრამ სადღაც ჩუმად მიხაროდა კიდეც.. მაგრამ არ ვიცი რატომ ნუთუ ეს ის იყო რისიც მემეშინოდა.. მაგრამ საკუთარ თავს ამაზე ფიქრის უფლებას არ ვაძლევდი მაგრამ რამდენი ხანი უნდა დამემალა საკუთარი თავისათვის რომ მე ის მომწონდა, რაც ჩემს ცხოვრებაში არასდროს მომხდარა..
მეორე დღეს კი მეზარებოდა საწოლიდან წამოდგომა და ტელეფონის ხმამ ძალაუნებურად ამაგდო..
- დილამშვიდობისა.. აბა თუ ემზადები? დღეს ერთად წავიდეთ უნში გამოგივლი.. :)
-გამიკვირდა, მე თან უნდა გამომიაროს?! ჰმ არა არ შეილება რას იფიქრებს დედაჩემი თუ უთხრა მას? კი ვეტყვი... ჯობია.. ჩავედი ქვევით თU არა დედაჩემი შემომეფეთა..
- რა ხდება შვილო?
- დე ჩემი მეგობარი ბიჩი უნდა მოვიდეს და უნდა წავიდეთ ერთად უნში, მინდა იცოდე რომ უბრალოდ მეგობარია და არავითარი სხვა აზრებიი....
- კარგი შვილო და ჯერ მეგობარი და მერე უკვე...
- არავითარი მერე.. უბრალოდ მეგობარი.. გაეცინა დედაჩემს ამ ნათქვამზე და თავი ჩაწია.. მე კი ავედი ზევით და მოვემზადე ისე როგორც არასდროს.. ჩავედი ქვევით და ვუყურებდი ტელეფონს თუ როდის მომწერდა.. მაგრამ უცებ დამარტყა და მივხვდი რომ მე მისთვის არ მითქვამს კონკრეტულად თუ სად ვცხოვრობდი.. გულში კი ვფიქრობდი ჩუმად ნუთუ მასაც მოვწონვარ არა არა ეს შეუძლებელია.. და აი ტელეფონის ხმაც..
- აბა გამო გარეთ ვარ :)
- ახლავე.. მივწერე და გამეცინა..
-დე წავედი მე..
- კარგი შვილო ჭკვიანად.. მოგიმარი გავედი..მომღიმარი გააგო კარი და მიმითითა რომ ჩავმჯდარიყავი.. ვიცოდი რომ მან შეატყო ჩემი მისდამი მზერა.. დაძრა მანქანა და მეც დავიჭყე..
- აბა ეხლა ვთქვათ როდის და რატომ გაიგე თუ სად ვცხოვრობდი? და გავუცინე
- იცი ადამიანი ყველაფერს იგებს რაც სურს.. და მანაც გაიცინა.. თითქოს უნდოდა რაღაც ეთქვა და ვერ გადაეწყვიტა..
- აბა მითხარი ლიზა, გყოლია შეყვარებული?
- კი ბავშვობაში თანაც ერთხელ..
- გემახსოვრება?!
- კი კარგად მახსოვს როგორ ვაბოდებდი მასზე მაგრამ მაშინ 10 წლის ბავშვი ვიყავი და არ მესმოდა რას ნიშნავდა..-ვთქვათ ისევ შეგიყვარდა ვინმე? რას იზავ?
- ვეცდები რომ არ შემიყვარდეს..ჩუმად კი ჩავიბუტბუტე რომ საწინააგმდეგო ხდებოდა.. მემგონი ეს ის იყო რაც ყველაზე მეტად არ მინდოდა..
- დაუშვად უყვარხარ ვიგაცას.. და შენი რეაქცია?
- ძალიან უბრალო იქნება..
- ლამაზი ხართან ძალიან..
- მადლობა.. გამეცინა და ვამტკიცებდი იმას რომ მას თითქმის შევუყვარდი.. თან ცემი გული გამალებით სცემდა..
- და ერთი კითხვა მაქ?
- გისმენ..
- ერთი დღის განმავლობაში როგორ გაიგე სად ვცხოვრობდი?
- ყველაფერს ვიგებ რაც მინდა.. და შემომხედა.
მე ეხლა უფრო დავიჭირე მისი მზერა, და გულში უცებ სითმო ვიგრძენი..
- რატო გაწითლდი?
- მე? არა, არა დავიბენი პასუხი ვერ გავეცი.. მან კი ჩაიცინა
- ლიზა, ლიზა.. და იღიმოდა
მე კი დავდუმდი ნუთუ ეს მართლა ხდებოდა, მართლა მიყვარდებოდა ვიგაც მაგრამ მე მასთან სიტბოს ვგრძნობდი.მივედით უნშიც.. და აი როგორც ყველას თან პირველად მაკვირდებოდნენ თუ ვინ მომიყვანა და რა უნდოდა.. ყველა თავისტვის ჩურჩულებდა ერთმანეთს ხვდებიან, არ მჯერა ლიზასგან ის სულ სწავლას იძახის.. როგორ მინდოდა მეთქვა მათვის რომ მე ის მომწონდა მაგრამ არ შემეძლო..უკნიდან კი ალექსის ხმა მომესმა.. და გავბრუნდი..
-ლიზა სახში მე წაგიყვან.. თუ გინდა.. თქვა სევდიანად და შემომხედა..
-არ ვიცი მე ოთხზე ვამთავრებ.. და არამგონია რო შევძლო.
-არაუშავს დაგელოდები.
-ვნახოთ, კარგი წავედი და მადლობა დიდი. დამავიწყდა ჩამოსვლისას..
-არაუშავს.. წამო დღეს და ჩათვალე რომ გაპატიე.. და ჩაიხარხარა.. მეც გამეცინა დამივუბრუნდი და თავი დაუქნიე რომ არ ვიცოდი..
-დაგელოდები ლიზა.. მომაძახა და ხელი დავუქნიე რომ არ დამლოდებოდა..დაიწყო ლექციები და ვფიქრობდი თუ რა მომეხერხებინა საკუთარი თავისთ მეცინებოდა საკუთარ თავზე, ამასობაში ლექციებიც დამთავრდა. ჩავილაგე ჩანთა და გავიჩხირე ყურსასმენები და დავიწყე სიმგერების მოსმენა..გავედი გარეთ და მანქანა შევნიშნე ნუთუ ის არის გავიფიქრეთავი ჩავწიე ვითომ ვერ შევამჩნიე..ერთი ყურსასმენნი მოვიძრე და გავაგრძელე გზა..
-ლიზა! დამიძახა მან უკნიდან მკაცრი ხმთ..
-ხომ გითხარი რომ წასულიყავი.. და გაბრაზებული სახით შეხედე..
-ნუ ბრაზდები წამო..მომკიდა ხელი და ჩამსვა მანქანაში.
-იცი ალექს?
-რა მოხდა?
-არ შეილება შენ ესე მოიქცე დღეს ყველა ჩვენზე ლაპარაკობდა..
-ილაპარაკონ მერე რაა? ცუდი რაა ამაში თუ დამყავხარ?!! ყველას ვინც რამეს იტყვის მოვუვლი როგორც დღეს!!
-დღეს?! რა მოხდა??
-ვიგაც გლაპმა გამირჩია საქმე რომ არ მოგკარებოდი..
-რააა? ვინ?
-ეგ მე ვიცი, მოდი არ ინერვიულო უბრალოდ მენდე. და გამიცინა გამიკვირდა რომ ეს მითხრა
-გენდო? მიკვირს შენ ხომ კარგად არც მიცნობ..
-მე ყველაფერი ვიცი შენზე ისიც ვიცი პატარობაში ნიკო მამულაშვილი გიყვარდა. და გაიცინა:
-რაა?
-ხო ლიზა ხო, ვიცი და გამიცინა..კიმაგრამ საიდან გაიგო ვფიქრობდი გულში და პასუხს ვერ ვპოულობდი ერტი მომენტი დავდუმდი..
-ლიზა მორჩი ნუ სდუმხარ უბრალოდ მენდე და არ ინანებ.. და ხელი მომკიდა ხეელზე.. ვიგრძენი მისი სითბოდა ჩავხედე თვალებში პირველად თბილად.. მიხვდა რომ მეც მისდამი რაღაცასვგრძნობდი..
-ლიზა რაღაც უნდა გითხრა... და მანქანის სვლას მოუმატა..
-გისმენ..
-აქ არა ერთ ადგილას მიმყავხარ..
-კარგი ოგონდ ცოტა წყნარა მეშინია უკვე.. ტანდატან კიდევ უფრო დაუფრო უმატებდა
-ლიზა იცი მე მომბეზრდა ამდენი დამალვა უკვე ვერ გავძლებ გესმის!!
-კიმაგრამ რაზე ამბობ ალექსი? დავიბენი უკვე აგარ მინდა გესმის მეც დაბნეულობა ყველაფერში... და დავიწყე ხმამაგლა ლაპარაკი. ამბობ რომ ყველაფერი იცი ჩემზე რატომ რაში გაინტერესებს უკვე სამი დღეა დაბნეული ვარ რა ხდება იტყვი!! და შემომხედა არ ელოდა ასეთ პასუხს ჩემგან.. გაბრაზებული თვალებით შემომხედა და თავი ისევ გააბრუნა..
-იცი რაა ლიზა.. ხელი მომკიდა და შემომხედა
-რაა გისმენთქო..
-ხელი არ გამიშვა არასდროს.. არასოდეს გაიგეე.. უბრალოდ ვერ გადავიტან გესმის.. მე კი მივხვდი უკვე რას ფიქრობდა და ხელზე მეორე ხელიც მოვკიდე და შემომხედა.. გამიცინა და ხშირად შემომხედავდა ხოლმე სანამ არ მივედით დანიშნულების ადგილზე..
-არ გადმოხვიდე, კარს გაგიღებ.. გადავიდა კარი გამიგო და ხელი მომკიდა მე კი გაკვირვებული შევყურებდი.. ლამაზი ადგილი იყო ზგვის ხედი სურნელი იქიდან წასვლა არ მოგინდებოდა..
-ლიზა.. შემომხედა და ხელები დამიჭირა..
-გისმენ?
-გახსოვს ჩევი შეხვედრა..
-რა დამავიწყებს..
-შემომხედე ხო არ გინდა რამე მითხრა.. ლიზა.. ლიზა..
-არა არა უბრალოდ გაოგნებული ვარ..
-ლიზა მოდი პირდაპირ გეტყვი.. იტოკში მიყვარხარ..
-ხოოო... ვიცოდი რომ ამას იტყოდი..
-მერე რას მეტყვი.. არ გინდა რამე მითხრა?
-არ ვიცი რა გითხრა..
-გთხოვ მითხარი რამე ლიზა გესმის..
-ალექს ალექს მოდი აზრზე..
-ტასო ან მეტყვი და ან წაგიყვან სახშიდა მერე მე ვიცი..
-ალექს მომისმინე არაფერლი არ იცი შენ.. გაიგე..
-წამო წაგიყვანო..
-ალექს..
-წამოდი წაგიყვანო სახში..
-მოიცა..
-წამოდითქო..
-გაჩერდითქო ნუთუ არ გესმის.. შემოვატრიალე და ჩავხედე თვალებში..
-ალექს უბრალოდ ჩამეხუტე..-რა მართლა..
-ხო მართლა ჩამეხუტე.. ცამეხუტა ეს ის მომენტი იყორომელიც მინდოდა რომ არასდროს დამთავრებულიყო.. ის მეხუტებოდა და გული მითბებოდა.. მან კი ჩვენი დუმილი დაარგვია
-ლიზა.. იწეოდა უფროდა უფრო ჩემკენ და მიახლოვდებოდა.. იმეორებდა სახელს მეკი მივუთითე რომ ეთქვა..
-ლიზა მინდა გაკოცო..გავუცინე და თანდათან თავი ჩემამდე მოქონდა როცა ტუჩები შემახო მივხვდი რომ ეს სრული სიგიჯე იყო მაგრამ მაინც არ შემიწყვეტია რამოდენიმე წამი გაბრუებული ვიყავი როცა მორჩა მივხვდი რომ შემიყვარდა და გამეცინა ჩავეხუტე მას და შემომხედა უფრო მიმიხუტა გულში..
-ლიზა, იცი შენ ის ხარ ვინც მეთელს ჩემს დარჩენილ ცხოვრებას მივუძღვნი.. შემომხედა და ჩამიხუტა..
-ლიზა გინდა რამე მითხრა..
-არ ვიცი რა ვთქვა დაბნეული ვარ..
-გინდა მე გეტყვი.. მე ვიცი რომ გიყვარვარ მაგრამ აღიარება გიჭირს.. არ იჩქარო მე დაგელოდები და მჟერა შენი..
-ალექს.. დავდუმდი და შემომხედა..
-გისმენ მითხარი ნუ გეშინია.. და ხელი ჩამჭიდა..
-ალექს იცი მე შენ..არ მაცალა ტქმა ისე მიტხრა რომ იცოდა რომ მიუყვარდა
-ვიცი ვიცი დარწმუნებული ვიყავი ამაში.. ვიცი ლიზა რომ გიყვარხარ ვიცი.. იცი ძალიან ბედნიერი კაცი ვარ ძალიან.. მიყურებდა და იცინოდა..
მზის სხივი 2
⏱️ 1 წთ.
👁️ 4
100%