გვარის ფუძეა ნადიმი, იგივეა, რაც მეჯლისი. სულხან-საბა წერს: „მეჯლისში სპარსთა ენაა, ქართულად ნადიმი ჰქვიან.” ეს სიტყვა ისე დადებია გვარს, რომ ის პირთა სახელად არ ქცეულა.
ჩვენს ხელთ არსებული წყაროებით, ნადიმაშვილი მეთექვსმეტე საუკუნის პირველ მეოთხედში მოიხსენიება.
„ნადიმაშვილი ზაკეს მცხოვრები, გოშფარ და როინ ჯავახიშვილების გაყრის დროს, ის მამულით ერგო გოშფარს” (1527-1558 წლები).
„ნადიმაშვილი ზაკუს მცხოვრები, ზაქარია ჯავახიშვილმა, გიორგი სააკაძესთან შეყრილობის დროს, ის დასდო თავის წილში” (1624 წელი).
საქართველოში სულ 20 ნადიმაშვილი ცხოვრობს.