გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ვარდია. ეს სახელი ერქვა როგორც ქალს, ასევე მამაკაცს. ქართულში ამ სახელის რამდენიმე ფორმა გვხვდება: ვარდო, ვარდიკო, ვარდენი, ვარდიგულა, ვარდენია.
გრიგოლა ვარდიაშვილი მოიხსენიება 1509 წელს სუმბაძეების მიერ მარკოზ დედაბრიშვილის სახელზე გაცემულ ნასყიდობის წიგნში.
ნინია სოლოღოვის გლეხად, 1823 წელს, სოფელ ბორბალოს მოიხსენიება ვანო ვარდიაშვილი.
ქართველების მიერ გრიგორიანული სარწმუნოების მიღების შემდეგ ამ გვარის ზოგიერთი წარმომადგენელი სომხად ჩაწერეს და სახელი ვარდუა ვართანად გადააკეთეს, ხოლო ამ ძირიდან ნაწარმოები გვარი ვართანაშვილად შეცვალეს.
ამავე ძირისაა გვარები: ვარდანისძე, ვარდიძე, ვარდოშვილი, ვარდანაშვილი, ვარდუაშვილი.
საქართველოში 1 475 ვარდიაშვილი ცხოვრობს: თბილისში – 552, სიღნაღში – 208, რუსთავში – 165. არიან სხვაგანაც.