yaragvezashvili - yaragozashvili
გვარი ყარაგვეზაშვილის ფუძეა თურქული საკუთარი სახელი ყარაგვეზ. იგივე სახელი დაედო ფუძედ გვარებს ყარაგოზაშვილი და ყარანგოზაშვილი.
ანალოგიური წესითაა ნაწარმოები რიგი ქართული გვარები. ასეთებია: ყარაშვილი, ყარალაშვილი, ყარაბუდახაშვილი, ყარაჯაშვილი, ყარყარაშვილი. გვარი – ყარაშვილი, ყარალაშვილი კახეთის თავად-აზნაურთა საგვარეულო გახლდათ. ყარაბუდახაშვილები, ბუდახაშვილები და ბუდაღაშვილები კი ქვემო ქართლელი მემამულეების გვარებია; ყარაჯაშვილს ფუძედ აქვს გამოყენებული თურქული მეტსახელი ყარაჯა, იგივეა, რაც შავი, შავგვრემანი.
გვარი ყარაბუდახაშვილი იგივეა, რაც შავტოტაშვილი. ბუდახა იგივეა, რაც ტოტი, რტო.
გადმოცემით, ყარყარაშვილთა ძველი გვარი ნაკაშაშვილი იყო. მათი წინაპარი ბატონს გამოქცევია, თან ერთი ყარყარა ლიტრით ოქრო წამოუღია. ამის მიხედვით ყარყარა შეურქმევიათ.
ქართველი კაცი უნდა მიეჩვიოს იდეას, რომ საუკუნეების განმავლობაში არაბები, მონღოლები, თურქები, სპარსელები ხშირად „სტუმრობდნენ“ ქართულ მიწა-წყალს და თავს საკუთარ სახელებს და ტერმინებს გვახვევდნენ. უცხოურ სიტყვათა წყვდიადშია გახვეული მამაკაცთა თუ ქალთა სახელები, ასობით გვარს ფუძედ უდევს უცხოური სიტყვები. ამ საკითხზე ბევრ მეცნიერს აქვს გამახვილებული ყურადღება. სულხან-საბა ორბელიანი კი წერს: „საკუთარზე ხელი აუღიათ და სხვათა სიტყვები მიუღიათ“.
საერთოდ, ყარანგოზაშვილები დუშეთიდან არიან, ფლობდნენ იქ მიწა-წყალს და ყმა-გლეხებს. იქვე იყო მათი წმიდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია. მეცხრამეტე-მეოცე საუკუნეებში ისინი დიდი სახელითა და გავლენით სარგებლობდნენ. ამის მაგალითად შეიძლება დავასახელოთ დუშეთის თავკაცი ერთეოს ყარანგოზაშვილი.
ყარანგოზაშვილი არაგვის ერისთავთა ერთ-ერთი ლამაზი ასულიდან მომდინარეობს. თათართა შემოსევისას მათ წინ შემოხვედრიათ ლამაზი გოგონა, გაკვირვებულებს უკითხავთ, ვინაა ეს გოგო და რა ჰქვიაო და თავადვე გაუციათ პასუხი, ყარანგოზია, ანუ შავთვალა, შავგვრემანიო. სწორედ ეს საბაბი გამხდარა იმისა, რომ გაჩენილიყო ერისთავიდან ყარანგოზაშვილი.
საქართველოში 26 ყარაგოზაშვილი ცხოვრობს: დედოფლისწყაროში – 19, თბილისში – 6, ახალციხეში –
გვარი ყარაგვეზაშვილის ფუძეა თურქული საკუთარი სახელი ყარაგვეზ. იგივე სახელი დაედო ფუძედ გვარებს ყარაგოზაშვილი და ყარანგოზაშვილი.
ანალოგიური წესითაა ნაწარმოები რიგი ქართული გვარები. ასეთებია: ყარაშვილი, ყარალაშვილი, ყარაბუდახაშვილი, ყარაჯაშვილი, ყარყარაშვილი. გვარი – ყარაშვილი, ყარალაშვილი კახეთის თავად-აზნაურთა საგვარეულო გახლდათ. ყარაბუდახაშვილები, ბუდახაშვილები და ბუდაღაშვილები კი ქვემო ქართლელი მემამულეების გვარებია; ყარაჯაშვილს ფუძედ აქვს გამოყენებული თურქული მეტსახელი ყარაჯა, იგივეა, რაც შავი, შავგვრემანი.
გვარი ყარაბუდახაშვილი იგივეა, რაც შავტოტაშვილი. ბუდახა იგივეა, რაც ტოტი, რტო.
გადმოცემით, ყარყარაშვილთა ძველი გვარი ნაკაშაშვილი იყო. მათი წინაპარი ბატონს გამოქცევია, თან ერთი ყარყარა ლიტრით ოქრო წამოუღია. ამის მიხედვით ყარყარა შეურქმევიათ.
ქართველი კაცი უნდა მიეჩვიოს იდეას, რომ საუკუნეების განმავლობაში არაბები, მონღოლები, თურქები, სპარსელები ხშირად „სტუმრობდნენ“ ქართულ მიწა-წყალს და თავს საკუთარ სახელებს და ტერმინებს გვახვევდნენ. უცხოურ სიტყვათა წყვდიადშია გახვეული მამაკაცთა თუ ქალთა სახელები, ასობით გვარს ფუძედ უდევს უცხოური სიტყვები. ამ საკითხზე ბევრ მეცნიერს აქვს გამახვილებული ყურადღება. სულხან-საბა ორბელიანი კი წერს: „საკუთარზე ხელი აუღიათ და სხვათა სიტყვები მიუღიათ“.
საერთოდ, ყარანგოზაშვილები დუშეთიდან არიან, ფლობდნენ იქ მიწა-წყალს და ყმა-გლეხებს. იქვე იყო მათი წმიდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია. მეცხრამეტე-მეოცე საუკუნეებში ისინი დიდი სახელითა და გავლენით სარგებლობდნენ. ამის მაგალითად შეიძლება დავასახელოთ დუშეთის თავკაცი ერთეოს ყარანგოზაშვილი.
ყარანგოზაშვილი არაგვის ერისთავთა ერთ-ერთი ლამაზი ასულიდან მომდინარეობს. თათართა შემოსევისას მათ წინ შემოხვედრიათ ლამაზი გოგონა, გაკვირვებულებს უკითხავთ, ვინაა ეს გოგო და რა ჰქვიაო და თავადვე გაუციათ პასუხი, ყარანგოზია, ანუ შავთვალა, შავგვრემანიო. სწორედ ეს საბაბი გამხდარა იმისა, რომ გაჩენილიყო ერისთავიდან ყარანგოზაშვილი.
საქართველოში 26 ყარაგოზაშვილი ცხოვრობს: დედოფლისწყაროში – 19, თბილისში – 6, ახალციხეში –