გვარის ფუძედ გამოყენებული ფუძე ოღლი თურქულია და ჩვენებურად, ანუ ქართულად შვილს ნიშნავს.
ქართველებთან ოღლიმ, მეტსახელის სახით, მოიკიდა ფეხი და შემდეგ, ტრადიციის მიხედვით, როგორც გაუვრცობელი ფორმით – ოღლი, ისე გავრცობილი ფორმით გაჩნდა გვარი – ოღლიშვილი.
გვარის ოღლისა და ოღლიშვილის მატარებელი კაცი ისეთივე ქართველია, როგორც ნებისმიერი ქართულ ფუძეზე დაფუძნებული გვარის კაცი.
თურქული მოდგმის ხალხმა გარკვეული დისონანსი შეიტანა ქართულ გვართა წარმოქმნაში. მეტსახელიდან თათარი გაჩნდა ქართველთა გვარი – თათრიშვილი, ებრაული სახელიდან – იოსები ნაწარმოებია უსუფაშვილი, ქართველიშვილიდან – (ქართველი გურჯი) გაჩნდა გვარი გურჯიშვილი; ორი ძმა (იმერეთიდან) კიკნაძე გაეცალა საკუთარ კარმიდამოს, მოხვდნენ იუმიშრანში, იქიდან ჩამოსვლისას მოხვდნენ კახეთში, თან ჩამოჰყვათ მეტსახელი (ზეწოდება) ოღლი. ამის მიხედვით, „ვისი შვილია„ შეერქვათ, ანუ ოღლიშვილი. კიკნაძე იქცა ოღლიშვილად. ამის შესახებ დღეს თამამად ჰყვებიან კიკნაძე-ოღლიშვილები.
გვარს ოღლი ატარებს 30-მდე კაცი, შეიძლება, ცოტა მეტიც: ფოთში – 19, თბილისში – 6, ოზურგეთში – 5.
41 ოღლიშვილი ცხოვრობს საქართველოში: კახეთში – 21, თბილისში – 15, მცხეთაში – 5. ეს მონაცემები ემთხვევა 1995 წელს მიღებულ ვაუჩერებს.