ბაჰრეინი

bahreinis samefo
ბაჰრეინის სამეფო, (مملكة البحرين მიამლაქა ალ-ბაჰრაინ) — სამეფო სპარსეთის ყურის ამავე დასახელების არქიპელაგზე.

მოსახლეობა — 667 ათ.
ოფიციალური ენა — არაბული.
სახელმწიფო რელიგია — ისლამი.
დედაქალაქი — მანამა.
მმართველობის ფორმა — კონსტიტუციური მონარქია.
სახელმწიფო მეთაური — ადრე ემირი, 2002 წლიდან მეფე.

ისტორია

IV-VI ს. - შედის სასანიდების, შემდეგ კი არაბეთის ხალიფატის სახელმწიფოში.
IX-XI ს. - კარმატების სახელმწიფოს ცენტრია.
XIII ს. შუა პერიოდი - მოიპოვებს დამოუკიდებლობას, მაგრამ შემდგომ ფორმირდება ორმუზის ემირატის ნაწილად.
XVI-XVII ს. - პორტუგალიის სამფლობელო.
XVII-XVIII ს. - შედის სეფევიდიის ირანში.
1780-იანი წლები - ხელმეორედ აცხადებს დამოუკიდებლობას.
XIX - ბაჰრეინში შედიან ბრიტნელები.
1871 - დიდი ბრიტანეთი აწესებს პროტექტორატს ბაჰრეინზე, ფაქტიურად კი იგი კოლონიაა.
პირველი მსოფლიო ომი - ყალიბდება დიდი ბრიტანეთის მსხვილი სამხედრო ბაზა. ირანის მთავრობა, ბაჰრეინს მიიჩნევს ირანის უკანონოდ მიტაცებულ ტერიტორიად.
მეორე მსოფლიო ომი - ბრიტანეთის სამეფოს ბაჰრეინში გადაჰყავს მნიშვნელოვანი სამხედრო ჯარები. 1946-დან მანამა — წარმოადგენს ბრიტანეთის ადმინისტრაციის სათაო რეზიდენციას - სპარსეთის ყურეში.
1968 - კატართან და მოლაპარაკებულ ომანთან ერთად აცხადებს სპარსეთის ყურის არაბეთის სამთავროების ჩამოყალიბებას.
14 აგვისტო 1971 — მიღებულია დამოუკიდებლობა.
1975 — დათხოვილია პარლამენტი.