ჩემს თავხედობაზე ბევრჯერ მიფიქრია
(chems tavxedobaze bevrjer mifiqria)
უკვე რახანია რითმები მოდიან
თავი შემაყვარეს წლებია მკოცნიან
რითმების გარეშე ფიქრები შორია
ლექსთა სამიჯნურო სათუთი თოვლია.
მაგრამ გამოვტყდები წერა სირცხვილია
ჩემს თავხედობაზე ბევრჯერ მიფიქრია
ლექსი დავარქვა ჩემს ნაჯღაბნს რითმებით
გრანელის ლექსზე როცა ვფიქრდები.
ლექსს ვერ დაარქმევ რაღაც დიდია
მისი რითმები ფიქრზე ფიქრია
წერო მას შემდეგ ეს სირცხვილია
თავი მის ტრფობას როს მიგინდვია.
როცა კითხულობ თვითვეულ სტრიქონს
მისი ლექსები ზეცისკენ გიხმობს
რა ამბიციაა ტკივილით ფიქრობ
გრანელის შემდეგ პოეტი იყო.
(chems tavxedobaze bevrjer mifiqria)
უკვე რახანია რითმები მოდიან
თავი შემაყვარეს წლებია მკოცნიან
რითმების გარეშე ფიქრები შორია
ლექსთა სამიჯნურო სათუთი თოვლია.
მაგრამ გამოვტყდები წერა სირცხვილია
ჩემს თავხედობაზე ბევრჯერ მიფიქრია
ლექსი დავარქვა ჩემს ნაჯღაბნს რითმებით
გრანელის ლექსზე როცა ვფიქრდები.
ლექსს ვერ დაარქმევ რაღაც დიდია
მისი რითმები ფიქრზე ფიქრია
წერო მას შემდეგ ეს სირცხვილია
თავი მის ტრფობას როს მიგინდვია.
როცა კითხულობ თვითვეულ სტრიქონს
მისი ლექსები ზეცისკენ გიხმობს
რა ამბიციაა ტკივილით ფიქრობ
გრანელის შემდეგ პოეტი იყო.