ჩემთან იყავ მარად
(chemtan iyav marad)
სანთლებს ვიწვეთებ ხელის გულებზე,
სიყვარულს ვითხოვ ულევს ულევზე.
ახლა სიზმრიდან გამომაღვიძე,
რომ დაცემიდან მაღლა ავფრინდე.
ჭეშმარიტებას მე მაშინ ვხვდები,
ბედნიერებით ღრუბლებსაც ვწვდები,
როცა მიჭირავს ხელის გულები,
როცა მიგალობს მე ბულბულები.
მისი ცრემლია სანთლის წვეთები,
მე კვლავაც ვიბრძვი სულისკვეთებით.
საწოლს მიჯაჭვულს რა დამრჩენია?
უნუგეშობით ცრემლი მდენია.
ახლა ლექსები რისთვისღა ვწერო?
მოდი, იხარე თვალთმაქცო მტერო.
მეგობრებიც კი გამომეცალა.
ვითხოვ შენდობას, შენ მომეც ძალა.
ჭეშმარიტება დიდხანს ვეძებე.
შენს უმფარველოდ უღვთონიც ვერ ძლებენ.
როცა შევიცან შენი ძალები,
სითბო ჩამიდგა ამ ჩემს თვალებში.
უფალო, დღესაც ცრემლით ვილოცებ,
შენს სათუთ რწმენას შევისისხლხორცებ.
უფალო, მხოლოდ შენ მიმეგობრე,
ეს აღსარება, გთხოვ, შემინდო მე.
შენ ჩემგან ელი მტკიცე სიყვარულს,
ცოდვით დაცემულს მიღვიძებ სინანულს,
მე შენ ზურგს გაქცევ, მე შენ გშორდები.
უსულო საგნებს წამს ვუტოლდები.
შენთვის თუ ერთხელ მე მსხვერპლს გავიღებ,
ვიცი, განსაცდელს რომ ამარიდებ.
შენთვის თუ ერთხელ ცრემლად ვიქცევი
და თუ ცოდვების განცდით ვიწვები.
მაშინ ვიცი, რომ შეგებრალები.
დაუღამებელო ნათელო,
შენ ჩემო წმინდა სანთელო,
ვერასდროს შეგედარები.
გთხოვ, მაპატიე სულის სიმდაბლე,
არ მაიმატოვო, ჩემთან იყავი მარად,
ჩემთან იყავ დღეს.
(chemtan iyav marad)
სანთლებს ვიწვეთებ ხელის გულებზე,
სიყვარულს ვითხოვ ულევს ულევზე.
ახლა სიზმრიდან გამომაღვიძე,
რომ დაცემიდან მაღლა ავფრინდე.
ჭეშმარიტებას მე მაშინ ვხვდები,
ბედნიერებით ღრუბლებსაც ვწვდები,
როცა მიჭირავს ხელის გულები,
როცა მიგალობს მე ბულბულები.
მისი ცრემლია სანთლის წვეთები,
მე კვლავაც ვიბრძვი სულისკვეთებით.
საწოლს მიჯაჭვულს რა დამრჩენია?
უნუგეშობით ცრემლი მდენია.
ახლა ლექსები რისთვისღა ვწერო?
მოდი, იხარე თვალთმაქცო მტერო.
მეგობრებიც კი გამომეცალა.
ვითხოვ შენდობას, შენ მომეც ძალა.
ჭეშმარიტება დიდხანს ვეძებე.
შენს უმფარველოდ უღვთონიც ვერ ძლებენ.
როცა შევიცან შენი ძალები,
სითბო ჩამიდგა ამ ჩემს თვალებში.
უფალო, დღესაც ცრემლით ვილოცებ,
შენს სათუთ რწმენას შევისისხლხორცებ.
უფალო, მხოლოდ შენ მიმეგობრე,
ეს აღსარება, გთხოვ, შემინდო მე.
შენ ჩემგან ელი მტკიცე სიყვარულს,
ცოდვით დაცემულს მიღვიძებ სინანულს,
მე შენ ზურგს გაქცევ, მე შენ გშორდები.
უსულო საგნებს წამს ვუტოლდები.
შენთვის თუ ერთხელ მე მსხვერპლს გავიღებ,
ვიცი, განსაცდელს რომ ამარიდებ.
შენთვის თუ ერთხელ ცრემლად ვიქცევი
და თუ ცოდვების განცდით ვიწვები.
მაშინ ვიცი, რომ შეგებრალები.
დაუღამებელო ნათელო,
შენ ჩემო წმინდა სანთელო,
ვერასდროს შეგედარები.
გთხოვ, მაპატიე სულის სიმდაბლე,
არ მაიმატოვო, ჩემთან იყავი მარად,
ჩემთან იყავ დღეს.