თავი დამავიწყეს ღამის სონეტებმა

tavi damaviwyes gamis sonetebma
თავი დამავიწყეს ღამის სონეტებმა,
ძველი სატკივარი გამანდეს,
ისე მომენატრა შენი მოფერება,
როგორც არასოდეს აქამდე...
წარსულს უმღეროდა შავი როიალი,
თითქოს მომესმა შორიდან,
პირჯვარს ისახავდა ღამე თოვლიანი,
გარეთ ხეტიალი მომინდა...
ფიქრთა ჩირაღდანზე წლები აელვარდა,
გაქრა ყველაფერი უკვალოდ,
ისე მომენატრე, ისე მომენატრე,
ვერც კი წარმოიდგენ უბრალოდ..
ისე მომენატრე როგორც არასოდეს,
ლამის შევიშალე ლოდინით,
ფიქრებს მოვაშორე ღამის სიმარტოვე
და შენს ნაფეხურებ ვკოცნიდი...
ბოლოს გავიხურე კარი გარინდებით,
ფიქრებს ვერ ვარჩევდი დილამდე,
სწორედ მაშინ მივხვდი, როგორ სიგიჟემდე,
როგორ უსასრულოდ მიყვარდი...