მონანიება

monanieba
ჩემს გარშემო არავინ და არაფერი აღარ ცოცხლობს,
მე თავადაც დავემსგავსე გვამს...
ცის ლაჟვარდი შეიღება მუქი ფერით,
და გემოც კი დაეკარგა წყალს,
უფალს ვთხოვდი შეწყალებას მთელი გულით,
როს ვხვდებოდი ჩემი ცოდვის ფასს...
რომ დავფიქრდი მივხვდი,ბევრჯერ დავაშავე,
და რომ მე ვარ ერთადერთი დამნაშავე,
თითქოს გული ამომგლიჯეს საგულედან...
მე აღარ ვარ პაწაწინა წმინდა ბავშვი,
ვერც პირნათლად მოვიხადე ქალის ვალი,
ამიტომაც მე სასტიკად დავისაჯე,
ცხოვრებაში ფუჭად დროში დავიხარჯე,
ახლა რაღა დამრჩენია იმის მეტი?!
შვილი კაცად გამოვზარდო ერთადერთი!"