ერთ ლექსს რატომღაც მოსდევს მეორე
და ასე შემდეგ მირბის წუთები,
მირბის სისწრაფით, მირბის საათი,
რომ დაგელოდოს ისიც არ იცის.
კალამიც რატომღაც აღარ ჩერდება?
ფურცელს კი უნდა ბევრი დავწერო.
მე კიდევ მინდა, რომ დავიძინო,
მე კიდევ მინდა აღარ იტირო !..
შენი ცრემლები ვისთვის დაღვარო,
შენი ტვალები რისთვის ისველო?
ნუთუ ღირსია შენი ცრემლების,
ნუთუ უყვარხარ როგორც შენ გიყვარს?
ნუთუ უნდიხარ როგორც შენ გინდა,
ნუთუ ახსოვხარ, ან საერთოდ ეგეც მაკვირვებს
და ამიტომ..ნუღარ ტირიხარ...
ნუღარ ისველებ მაგ ლამაზ თვალებს,
ნუღარ იხსენებ მაგ ეშმაკის მფარველს,
ნუღარ განიცდი ,ჩემო პატარავ,
და გეხვეწები ნუღარ ტირიხარ!..
ნუღარ ტირიხარ....
⏱️ 1 წთ.
👁️ 3
100%