ar meshinia leqsebi
წლები მალულად, მაგრამ მაინც ოცნებებს ახშობს,
და ბევრი ბოღმით, იდუმალად დაგეშილია.
ჩემ გულს ტკივილი, განშორება და რისხვაც ახსოვს,
მაგრამ ვიცი რომ სიმარტოვის არ მეშინია.
მე არ მაშინებს შუაღამით სევდის რითმები
სარკმელთან ჩუმად რომ მიმღერებს ობოლი წვიმა.
არც გულუბრყვილო, გამოუცდელ ქალად ვიქცევი
განა ყველა გზა უეჭველად ტაძართან მივა?!
ვერც შემოდგომა ამატირებს ფოთოლცვენისას
და ვერც გაზაფხულს დაუკოცნი გადაშლილ რტოებს.
განთიადიასას ვარდისფერი როგორ შვენის ცას
და მაინც სული გადაღლილი ნაპირებს ტოვებს..
სადღაც ივსება და იცლება ისევ თასები.
ბევრიც ამაო განდიდებით მთლად შეშლილია.
სადღაც დარჩება ფარდას იქით რჩეულთ დასები..
მაგრამ ვიცი, რომ სიმარტოვის არ მეშინია!
წლები მალულად, მაგრამ მაინც ოცნებებს ახშობს,
და ბევრი ბოღმით, იდუმალად დაგეშილია.
ჩემ გულს ტკივილი, განშორება და რისხვაც ახსოვს,
მაგრამ ვიცი რომ სიმარტოვის არ მეშინია.
მე არ მაშინებს შუაღამით სევდის რითმები
სარკმელთან ჩუმად რომ მიმღერებს ობოლი წვიმა.
არც გულუბრყვილო, გამოუცდელ ქალად ვიქცევი
განა ყველა გზა უეჭველად ტაძართან მივა?!
ვერც შემოდგომა ამატირებს ფოთოლცვენისას
და ვერც გაზაფხულს დაუკოცნი გადაშლილ რტოებს.
განთიადიასას ვარდისფერი როგორ შვენის ცას
და მაინც სული გადაღლილი ნაპირებს ტოვებს..
სადღაც ივსება და იცლება ისევ თასები.
ბევრიც ამაო განდიდებით მთლად შეშლილია.
სადღაც დარჩება ფარდას იქით რჩეულთ დასები..
მაგრამ ვიცი, რომ სიმარტოვის არ მეშინია!