როცა მზე ავხორც ვნებას მოიკლავს

roca mze avxorc vnebas moiklavs leqsebi poezia
როცა მზე ავხორც ვნებას მოიკლავს
და გაქრებიან ირგვლივ ჩრდილები,
როცა ჭენებით დაიღლებიან
სიცხით დამთვრალი სერაფიმები.
დაბზარავს, როცა სიცხე ნიადაგს,
დაბერავს ხვატით სნეული სიო,
მზე ჩამოიხსნის ცეცხლის იარაღს,
რომ მხურვალებამ არ გადარიოს.
როცა ძილისფრად დაიბინდება,
დაკარგავს, როცა სიყვითლე მიზანს
სივრცე ლანდებში გაირინდება
თავს, რომ დააღწევს ძუძუებს მზისას.
აიმვრევიან ფიქრები მაშინ
ხურუში სიცხე, როცა დაცხრება
და რიტორიკულ მუდმივ კითხვაში,
რაშიც ცინიზმი ისევ არ ცხრება
პასუხი ერთია - ღირს სიცოცხლე,
რადგანაც ის მშვენიერია!...