უკვე დრო არ მაქვს წარსულზე ფიქრის

ukve dro ar maqvs warsulze fiqris
უკვე დრო არ მაქვს წარსულზე ფიქრის.
და ვიტან ყინვის ბრჭყალების ლესვას.
განშორებების დღეებიც მიქრის.
მიწევს შხამიან ფიალის შესმა.

არ ვიცი ასე რამ დამაღონა.
ცივ გულზე ია ვინ დამაკონა.
რამ ჩამიძირა იმედის გემი,
ვინ მიითვისა გრძნობები ჩემი?

და იფქლის ნაცვლად რად ხარობს ღვარძლი?
ფიქრს მოგონებებს რატომღა ვაცლი?
რისთვის დავკარგე მიგნების ღერძი?
საწყალ ოცნებებს რატომღა ვებრძვი?

მომენატრება უხმო ბგერები,
სიზმრად აჩრდილო მოგეფერები,
და გამითენე დილა ცისკარო,
მზის სხივის შენთქმა უნდა ვიჩქარო.