რუხ ოთახში სძინავს მთვარეს,
როიალზე უკრავს ვიღაც,
ქუჩის ბოლოს მთვრალი კაცი
აგინებს და ლანძღავს დილას.
თეთრ ოთახში მომაკვდავი
გულ-ამოსკვნით ითხოვს შველას,
ცრემლმორევით მდგარი ბავშვი
თვალს არიდებს დედის მზერას.
რომ თენდება ვიღაც კვდება.
ანდა ვიღაც ღრუბლებიდან
ფრთა-მომტყდარი დედამიწას
ენარცხება.
ქუჩის ბოლოს მთვრალი კაცი
ნაფაზ-ნაფაზ ამღვრევს სევდას…
როიალზე უკრავს ვიღაც,
ქუჩის ბოლოს მთვრალი კაცი
აგინებს და ლანძღავს დილას.
თეთრ ოთახში მომაკვდავი
გულ-ამოსკვნით ითხოვს შველას,
ცრემლმორევით მდგარი ბავშვი
თვალს არიდებს დედის მზერას.
რომ თენდება ვიღაც კვდება.
ანდა ვიღაც ღრუბლებიდან
ფრთა-მომტყდარი დედამიწას
ენარცხება.
ქუჩის ბოლოს მთვრალი კაცი
ნაფაზ-ნაფაზ ამღვრევს სევდას…