მე, ამ სამყაროში, ვრჩები სამუდამოდ

მიწას მიაბარეს, თითქოს ჩემი სული...
მახსოვს...
შემოდგომა ფიქრებს მიფანტავდა...
ზეცა ჩემთან იყო, ფეხად ჩამოსული...
და შენს, გაღიმებულ თვალებს მიხატავდა...

ისევ დაუბერა ქარმა გამეტებით...
მახსოვს...
აშრიალდა ვარდი სამარეზე...
ისე შემიყვარდი, ვეღარ მემეტები...
ვწევარ სამარეში, ვფიქრობ არაფერზე...

ზეცა შემოვიცვი ტანზე ნაჩქარევად...
ისევ შემაცია,
ცივმა შემოდგომამ...
ღრუბელს დავუქნიე ხელი აჩქარებით...
ახლა, შემოდგომის წვიმა მელოდება...

ხედავ?
უჩემობამ თავგზა აგირია...
ცივი ოქტომბერი მიჰქრის მოგონებად...
შენი სიყვარული ჩემი ნაპირია...
ხედავ? აღარ ვარ და ისევ მაგონდება...

მიწას მიაბარეს, თითქოს ჩემი სული...
ახლა,
მენატრება ჩვენი შეხვედრები...
ახლა ყველა დილა, არის ჯადოსნული....
მარტო ნუ დამტოვებ, ისევ გევედრები...

გული,
სამარეში ფეთქავს გამეტებით...
აი, ვემზადები მზესთან საგუნდაოდ...
მე, ამ სამყაროდან, ვერსად გავეტევი...
მე, ამ სამყაროში, ვრჩები სამუდამოდ..