ნატვრიდან გამომეპარა ღიმილი ერთი ქალასი,
სად არ ვეძებე ტიალი მინდორში მთაში ჭალაში.
.ჩიტმა მახარა მოდისო სამეფო მივეც ფეშქაშში
რიჟრაჟად შემომეყარა დარდი ჩავაგე ქარქაშში ,
გზა აბნეოდა საბრალოს ღამ ღამ უვლია ავდარში
შევიპყარ მივუალერესე როგორც კვიცს ძველი ყარდაშის.
იუკადრისა იწყინა წამსვე დამებნა ბალახში,
მთავარე გაუყვა ხეივანს მზე ჩაიღვარა ქარვაში ვეღარ ვიპოვე დავკარგე
...გული გამიპო დანამა ჟუჟუნა წვიმა მოვიდა დიდი მინდორი დანამა)
ტკივილი ჩემი დედაო ღვინოდ დადუღდა მარანში ქვევრი მტევანმა დაათრო ხმალი გავლესე ალვანში დეზი ვკარ ჩემსა ლურჯასა ავახმაურე არაგვი ამდენა განზის პატრონი გლეხი ვარ! განა თავადი..თუშური,ჩემი ნათქვამი სევდით მოქარგე ხალიჩა რამდენი რამე გითხარი რამდენი რამე არ გითხარ..იუკადრისა იწყინა გული გამიპო დარდითა ჩამონაღვენთი ღიმილით დედაღვთიშობლის კალთიდან..როგირც მოწყვეტილ ვარსკვლავსა მიმოფანტულსა ბალახში თვალს ვეძებ უმშვენიერესს ოცნებებისა ზარდახშის...მეხ ხომ დამკარგა ტილამა როგორც მარცვალი ყანამა ჟუჟუნა წვიმა მოვიდა დიიდი მინდორი დანამა..))
მოგვაწოდა: გიორგი გოგელია