დაღვინებულან თვეები, წლები,
დაღვინებულა მხარე ხვალისა,
წყნარად მოსილნი მოლურჯო ტბები,
ცუდს რად იტყვიან, ცუდად ბრალისა.
ზემოთ გადამწვარ ბალახთა გროვას,
გადულახიათ მთების ძირები,
ზოგან აქა-იქ , მთვარის ფრად თოვას
გადუპენტიათ სახლის დირები.
ღრუბლის ფთილებზე ცეკვავენ მალვით,
რითმას უწყობენ ფიფქები კრძალვით,
ღამეც ჯადოსნურ ბნელ-შავი კარვით
თვალებს მიაპყროვს გრძელი გზის გავლით.
ჯანღიც რძის ფერად მიცურავს მთებზე
თითქოს სიმძიმე დაადგეს მხრებზე.
ხავსიც ჰფენია აქა-იქ ქვებზე,
მთის კალთობებზე და შვლისფერ ხევზე.
მთვარე ჯადოსნურ სინათლე ფანტავს ,
ფერები მხატვრის ყველაფერ ხატავს,
ვარსკვლანი ერთად სიბნელეს ბანტავს
და ოცნებებსაც ჩვენამდე ატანს.
ხეები დგანა მორჩილნი, სუსტი,
"როგორც ლერწამი ქართა ძლიერთა"
მათი სამყარო არის შავ-ბნელი,
და აღარ შველით ლოცვა ხნიერთა.
ბუნებით ვცოცხლობ, ვსულდგმულობ,
ჩემი სამშობლოს მხარეში,
მიყვარს ბუნების ტკრციალი
მასთან ცეკვა და თარეში.
ბუნების სილამაზეშია ჩაფლული რითმები!
⏱️ 1 წთ.
👁️ 5
100%