ნუ მთხოვ – კოკა შურღაიას ლექსების კრებულიდან

შედედდა სისხლი და ხეებიც უწყლობას გლოვობს,
ნუ მთხოვ რომ შენთან ქარებივით სწრაფად მოვფრინდე,
მინდა რომ ზღაპარს მივაწერო თავი და ბოლო,
რომ ამ ზღაპარში წარმოსახვით პრინცად მოგინდე.
გავცვითავ ქუჩებს,კეთროვან ასფალტს,
ვერდასიზმრებულ ღმერთებზე ვდარდობ,
დავთმობ ყველაფერს ყველაფრის გარდა,
და იმ გარდასაც როგორმე დავთმობ.
არ გათენებულ მძიმე დღესავით,
გადავიღლები ვითომდა ლოცვით,
მერე გავხმები უწყლო ხესავით,
თავს დავიმშვდებ მოყვასის ხოცვით.
დავიპყრობ ყველა მიუვალ მწვერვალს,
არა სიცხადით არამედ ფიქრით,
და შენ სხეულში ვიქნები მძევლად,
რომელიც გიცდის სამყაროს იქით!!!