შენ ანუ ვარსკვლავი

ეს პაწაწინა ვარსკვლავი ცაზე,
დიდ გრძნობას ნიღბის უკან ინახავს,
ასეთი ნაზი, სათუთი გრძნობა,
ალბათ არავის არსად უნახავს.
ამ ნიღბის უკან შენ იმალები,
შენ სილამაზი სიმბოლო დიდი,
ნატიფი სული, ნატიფ სხეილში
და ანგელოზთა მნათობი მშვიდი.
შენი ნათება ჭეშმარიტია,
თეთრი სხივები ჯერ არ გისვრია,
ნათელ სწორსა და ქათქათა ისრებს,
გულზე რომ მასობ ვერავინ ისმენს.
ვარსკვლავთკარიპჭე შენით იღება,
ანგელოზების შენა ხარ ღმერთი,
არ მოუხდება აღიარება,
უცოდველთაგან ხარ ერთადერთი.
ვარსკვლავის უკან რად მიიმალე?
შენ სიყვარულის ეტალონი ხარ,
ამ დიდი, რაღაც ფარული გრძნობით,
როგორც ვამბობდი ანგელოზს გავხარ.
შენ სინატიფის ზღვრული ხარ, ალბათ,
ასე სათუთად რომ ინაზები,
ვარსკვლავის უკან შენ სილამაზე,
მთვარის მიღმა კი შენ იმალები!!!



P.S ჩემი ლექსია