ისევ გავრბივარ...

ისევ გავრბივარ... არ გამომყვე!.. დევნად არ ვღირვარ,
ვსხლტები ხელიდან როგორც წყალი, კვალს რომ არ ტოვებს,
აყოლილი ვარ ჩემი სულის უწყვეტ ქარიშხალს,
მე ჩემი გზა მაქვს... ვერ განახებს ეს გზა სამოთხეს.

და სულ გშორდები... სულ გიქრები... სულ გითავდები,
ვცდილობ, დავწყვიტო ყველა ნერვი შენი თმენისა,
ნუ ჩამიდგები ისევ კვალში... ნუ მისაფრდები!
თავისუფლებას ვეღარ დავთმობ, ძლივს რომ მეღირსა.

სულ ერთი წამით შევისვენე შენს ჰორიზონტზე,
სული მოვითქვი... გავაგრძელებ ჩემს გზას დილიდან,
მე მირაჟს ვგავარ, გამოსახულს ცის კაბადონზე,
შენ კი- ლამანჩელს, ფუჭად მებრძოლს ქარის წისქვილთან