რა მარტივია ვიყოთ შორს და ძალიან ახლოს

რა მარტივია ვიყოთ შორს და ძალიან ახლოს.
ვდგებოდეთ ერთად საწოლიდან ყოველ ცისმარეს;
ვხედავდეთ ზეცას სულ სხვადასხვა ქალაქის ზეცას,
წარმოვიდგენდეთ ღრუბლებისგან გემებს, ნიჟარებს.
და რა რთულია, რომ არ ვიყოთ- რომ სულ არ ვიყოთ,
ან ვიარსებოთ ფერგადასულ მოგონებებად,
დასაობებლად ჩაყრილებმა ზანდუკში სხვენზე
და როგორც მზეზე გამოტანილ დაჩრჩილულ სამოსს
ანიავებენ და თოკზე ფენენ, ჩენც გადაგვფინონ, რა იქნება და მზე მოგვიხდეს?
ამაზე უფრო რთული არის ვიწვეთ გვერდიგვერდ
და ვთამაშობდეთ-"ყვლაფერი კარგადა იქნებას".
ვარწმუნოთ თავი, არ არსებულ კარგად ყოფნაში
და ბოლოს ჩვენვე ვეღარ შევძლოთ გადაფიქრება.
რა მარტივია იყო შორს და ძალიან ახლოს, როგორც ახლა ხარ, როგორც გუშინ ან ხვალ იქნები.

მარი თინაშვილი