შემოდგომაზე გიხსენებ, როცა

შემოდგომაზე გიხსენებ, როცა,
ჭადარს ყვითელი ფოთლები სცვივა,
ერთი ისეთი თილისმა მომცა,
არ შეგვახვედრა ქუჩაში ცივად.

ერთი ისეთი თილისმა მომცა,
რომ მივდიოდეთ გვერდიგვერდ გზაში,
კვლავ მოვისმინოთ ქაშუეთში ლოცვა,
შენი ამბორი მებნიოს თმაში.

ალერსში გაქრეს ჟამიც და დროცა,
ვერ მოვიჯეროთ გული ფერებით,
ერთი ისეთი თილისმა მომცა,
შემოგვნატროდნენ თბილისელები.

აღარ ჩამიდგეს თვალებში ნამი,
იმ ძველ სიყვარულს ვიხსენებ, როცა,
უკან დაბრუნდნენ ის წლები წამით,
ერთი ისეთი თილისმა მომცა...

მაია ჯალიაშვილი