ამ სივრცის მიღმა ჩემი სივრცეა,
უსასრულო და დაუსაბამო,
ვეღარ გავდივარ კედლის სიყრუეს
რომ აღარ მქონდეს ,ღმერთო,სადავო...
სული დაცხრილულ ტანსაცმელივით
სხეულს ეკვრის თუ სხეული -თვით სულს...
ვიცი,სამყაროვ,ვერ იტან კითხვებს,
და პასუხებიც გულივით გიწუხს....
და ვარ გაჩხერილ ლაყუჩებს მიღმა
დაწრეტილი და ვნებით დაცლილი,
არ ვიცი,ზამთარს რით ვუპატრონო
ან კი დავარქვა აპრილს აპრილი?
ზოგჯერ სიცოცხლე დაიგვიანებს,
და იგვიანებს თავად სიკვდილიც....
რომ უკვდავება გააუკვდავოს
მეფისტოფელის ღრმა სიცილივით.....
უსასრულო და დაუსაბამო,
ვეღარ გავდივარ კედლის სიყრუეს
რომ აღარ მქონდეს ,ღმერთო,სადავო...
სული დაცხრილულ ტანსაცმელივით
სხეულს ეკვრის თუ სხეული -თვით სულს...
ვიცი,სამყაროვ,ვერ იტან კითხვებს,
და პასუხებიც გულივით გიწუხს....
და ვარ გაჩხერილ ლაყუჩებს მიღმა
დაწრეტილი და ვნებით დაცლილი,
არ ვიცი,ზამთარს რით ვუპატრონო
ან კი დავარქვა აპრილს აპრილი?
ზოგჯერ სიცოცხლე დაიგვიანებს,
და იგვიანებს თავად სიკვდილიც....
რომ უკვდავება გააუკვდავოს
მეფისტოფელის ღრმა სიცილივით.....