&დანისლულ თვალებს გაუკრთა სხივი,
ბინდ–ბუნდში ზლაზვნით ბილიკებს ვთელავ,
გამიასმაგდა დარდი და ფიქრი,
ღამის წყვდიადში წარსული ღელავს...
ათასჯერ მაინც გიგრძენი წუხელ,
და უფრო მეტჯერ აკვნესდა გული,
გარინდულ ბაგეს დუმილი ებრძვის,
ტაატით შენსკენ მოიწევს სული...
გამიუცხოვდი... გამისიშორე...
არ დამიტოვე თუნდ ერთი შანსიც,
სულ გათვხედდა გიჟმაჟი ვნება,
უნდა შემასვას სიმწარის თასი.
ვკემსავ წარსულში გაფანტულ ტკივილს,
მღრღნელივით გულზე გზას კვალავს სევდა,
მომავალს მაინც იმედით ველი...
შენს სიყვარულზე მე წერას ვბედავ.
ალისა ელიაშვილი